فساد اداری (روایتی از بیست سال گذشته)

فصل دوم: مصداق‌های فساد اداری در افغانستان
مصداق‌های فساد اداری در قوه‌ی مجریه
والی بلخ

عطامحمد پس از اینکه در جنگ با رقبایش پیروز می‌شود، با شیوه-های عملکرد ارباب – رعیتی بیش از پیش در بلخ قدرتمند می‌شود و با استفاده از این روش، از یک نظام اقتدار دوگانه (موقعیت رسمی دولتی و قدرت شبکه‌ی غیررسمی)، هوادارانش را به پست‌های دولتی، عضویت شورای ولایتی، فرماندهی ارتش و… مقرر نموده و در مقابل مخالفان خود را از کار برکنار می‌کرد. عطامحمد جهت گسترش و تقویت شبکه‌ی خود، با اعطای پست‌های دولتی و دسترسی به شبکه‌های تجاری قانونی و غیرقانونی و دیگر شیوه‌های معامله‌گرایانه، مخالفان را جذب شبکه‌ی خود می‌کرد.
فساد این شخص تمام ارگان‌های دولتی را فراگرفته بود؛ چنان‌که از میان نزده عضو شورای ولایتی بلخ، پانزده عضو از هواداران او بودند و صلاحیت‌های وی به حدی بوده است که تعیین رئیس، معاون و منشی این شورا از اختیارات وی بوده است. عطا جهت حفظ شبکه‌ها و شیوه‌های ارباب – رعیتی مصارف هنگفتی را بر دوش ملت گذاشته است. وی برای وفادار نگه‌داشتن هوادارانش، پول‌های گزافی به آن‌ها پرداخت نموده است. اعضای شورای ولایتی، اعتراف نموده‌اند که ماهوار از عطا پول دریافت می‌کردند و عطا برای تأمین رشوت و گسترش شبکه‌اش به علاوه‌ی حوزه‌ی سیاست در حوزه‌ی اقتصاد نیز به تجارت‌های قانونی و غیرقانونی مشغول بود و قراردادهای حکومتی و کمک‌های انکشافی را در اختیار داشت. وی در بسیاری از پروژه‌های سودآور و تجارت نفت سهیم بوده است و با استفاده از خانواده‌اش، بسیاری از صنایع کلیدی را در اختیار داشته است.

ادامه دارد…