انواع مسئولیتپذیری:
در یک دستهبندی کلی میتوان مسئولیتپذیری را به انواع ذیل تقسیم کرد: 1- مسئولیتپذیری در قبال خود؛ 2- مسئولیتپذیری در قبال دیگران؛ 3- مسئولیتپذیری در قبال طبیعت و محیط زیست؛ 4- مسئولیتپذیری در برابر خدا.
1- مسئولیتپذیری در قبال خود
در این نوع از مسئولیتپذیری، لازم است تا هر فرد نسبت به سلامت روح و جسم خود ارزش قائل باشد؛ زیرا نسبت به آن مسئول شناخته میشود. این نوع از مسئولیتپذیری بیشتر مورد مطالعه روانشناسان و دانشمندان علوم سلامت میباشد. برای مثال: کسی که نسبت به نظافت و پاکیزگی دهان و دندانهای خود بیتوجهی میکند، آن شخص در قبال خود مسئولیتپذیر نبوده و مسئولیت خود را به درستی به انجام نرسانده است. پس مسئله اساسی در این نوع مسئولیتپذیری بر محوریت سلامت جسمی و روحی و منفعت فردی استوار است.
2- مسئولیتپذیری در قبال دیگران
انسان بهصفت موجودی اجتماعی در زندگی جمعی خویش در قبال دیگران مسئول شناخته میشود و باید برای حقوق دیگران ارزش قائل باشد و احترام بگذارد. دیگرانی که در دو نوع خاص و عام قابل تفکیک است. مسئولیتپذیری در قبال دیگرانی که خاص اند، ناظر بر تعهد و مسئولیت فرد در قبال کسانی است که با آنها رابطه عاطفی دارد؛ مانند: پدر، مادر، خواهران، برادران، فرزندان و دوستان. اما مسئولیتپذیری در قبال دیگرانی که عام اند، ناظر بر تعهد فرد در قبال کسانی است که با آنها رابطه قراردادی دارد نه عاطفی؛ مانند: همه افراد جامعه در مقام شهروند لازم است تا در قبال دیگر شهروندان و امور کشور خود احساس مسئولیت اجتماعی داشته باشند و به آن عمل نمایند. بنابراین با توجه به اجتماعی بودن انسان، توجه به این نوع از مسئولیتپذیری از اهمیت بسزایی برخوردار است.