نویسنده: کرار
موضوع: اثبات تحریم موسیقی از قرآن کریم
برای دانستن ادله تحریم موسیقی در قدم نخست بر مصدر اول شریعت اسلامی یعنی قرآنکریم نگاهی میاندازیم و حکم آواز شیطان را در لابلای آیات حکیمانه کتاب الهی مینگریم.
ادله تحریم موسیقی از قرآن کریم:
الله متعال میفرماید: و من الناس من یشتری لهو الحدیث لیضل عن سبیل الله بغیر علم و یتخذها هزوا اولئک لهم عذاب مهین.
ترجمه: و از مردم کسانی هستند که میستاند سخن بیهوده و لغو را تا بوسیله آن مردم را از راه خدا گمراه کند و آنرا به تمسخر گیرد، به درستی که برای او عذابی خوار کننده [مهیا] است) لقمان/6.
عبدالله بن عباس رضی الله عنه میفرماید: “لهو الحدیث همان غناست”. همچنین حسن بصری رحمه الله می گوید: “این آیه درباره ترانه سرایی و آلات موسیقی نازل شده است” (تفسیر ابن کثیر)
ابن قیم رحمه الله می گوید: “قول صحابه و تابعین در تفسیر لهو الحدیث به غنا کافی است و این تفسیر از ابن عباس و ابن مسعود [که از بزرگان علمای صحابه هستند] به ثبوت رسیده است.
ابوالصهباء می گوید از ابن مسعود درباره این فرموده الله سبحانه و تعالی پرسیدم: {ومن الناس من یشتری لهو الحدیث} گفت: “قسم به خداوند که معبودی به حق جر او نیست لهو الحدیث یعنی غنا ـ و سه بار این قسم را تکرار کرد.
حاکم نیشابوری در مستدرک خود درباره تفسیر صحابی می گوید: “جوینده علم باید بداند که تفسیر صحابی که خود شاهد نزول وحی و قرآن بوده نزد شیخین (بخاری و مسلم) به منزله حدیث مسند است” امام ابن قیم در کتابش إغاثة اللهفان در باره این قول حاکم می گوید: “اگرچه این سخن حاکم قابل نظر است (و مطلق نیست) اما بدون شک تفسیر صحابه از تفسیر بعد از آنها مقبولتر است زیرا آنها داناترین این امت نسبت به تفسیر کلام خداوند هستند که این کتاب بر آنها نازل شد و آنها اولین کسانی هستند در این امت که مورد خطاب قرآن قرار گرفته و تفسیر آن را قولا و عملا از رسول الله صلی الله علیه و سلم فراگرفته اند و آنان فصیحان واقعی عرب اند، برای این تا جایی که امکان دارد از تفسیر آنها چشم پوشی نمی شود.
ادامه دارد…