نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: افغانستان و کمونیسم
رهبران کمونیست در افغانستان
نورمحمد ترهکی
ادامه
اصلاحات و برنامههای ترهکی
پس از اینکه ترهکی بر اریکهی قدرت تکیه کرد، جامعهی مسلمان و قبیلهای افغانستان را همانند جامعهی صنعتی شوروی پنداشت و برای تغییر دادن سیستم سیاسی و نهادهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی افغانستان با الگوبرداری از کشورهای کمونیستی، بر اصلاحات انقلابی در عرصههای اقتصادی و اجتماعی سخت پافشاری میکرد. وی برنامههای اصلاحی خود را از طریق صدور فرامین هشتگانه در بازهی زمانی هشت ماه اعلام کرد.
فرمان شماره 1: طی این فرمان، ضمن معرفی ترهکی بهعنوان رئیس شورای انقلابی، سازمان سیاسی افغانستان را تغییر داد.
فرمان شماره 2: در این فرمان شهرت اعضای حکومت جدید اعلام شد و کارمل کمونیست بهصفت معاون شورای انقلابی و معاون صدراعظم اعلام شد.
فرمان شماره 3: این فرمان پیرامون لغو قانون اساسی سابق و تشکیل شورای عالی قضایی و محکمه نظامی مطرح شد.
فرمان شماره 4: این فرمان که در تاریخ 22 جوزای سال 1357 هجری شمسی صادر شد، در مورد نشان دولتی و تغییر پرچم ملی افغانستان بود.
فرمان شماره 5: این فرمان نیز همزمان با فرمان شماره 4 صادر شد. طی این فرمان از 23 نفر از اعضای خانوادهی نادرخان از جمله ظاهر شاه که خائنین ملی خوانده شدند، سلب تابعیت کرد.
فرمان شماره 6: فرمان مذکور در بارهی معاملاتی مانند گرو زمین، سود ملاکان و تخفیف مقدار و زمان پرداخت، و در موارد مشخص لغو کامل بدهی کشاورزان صادر شد.
فرمان شماره 7: این فرمان که در تاریخ 25 عقرب سال 1357 صادر شد، در مورد تساوی حقوق زن و مرد، لغو مصارف سنگین عروسی، مهر زن، تحصیل اجباری زنان و ممنوعیت ازدواج اجباری بود. بر اساس این فرمان مهریه زن ده درهم شرعی مطابق قیمت نقره در بانک (البته در آن عصر و زمان) سه صد افغانی تعیین شد.
فرمان شماره 8: فرمان ذیل در تاریخ 8 قوس سال 1357، پیرامون برنامهی اصلاحات ارضی صادر شد.
از جمله اصلاحات ترهکی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
اینها برنامهها و اصلاحات دولت ترهکی بود که طی فرامین هشتگانه پیدرپی، در مدت هشت ماه، صادر شده بود. از این جهت که طبقه کارگر صنعتی در افغانستان وجود نداشت و جامعهی مسلمان و قبیلهای افغانستان با جامعهی صنعتی شوروی و اروپا، متفاوت بود، اگر چه ترهکی دست به سلاح برد و اقدامات خونینی برپا کرد، در پیشبرد ایدهها و اصلاحات خود ناکام ماند. زیرا، مردم افغانستان پایبند به دین مقدس اسلام بودند و هستند و اصلاحاتی را که بر خلاف دستورات و فرامین دین شان باشد، نمیپذیرند. مطالعه و بررسی دقیق فرمان شماره 1 و شماره 4 این را به صراحت بیان میکند که فرامین مذکور، به هدف تغییر هویت سیاسی و ملی افغانستان صادر شده است تا این سرزمین را به سمتوسوی اتحاد جماهیر شوروی سوق دهد. صدور چنین فرامینی بدون شک برای هیچ کس به جز کمونیستهای وابسته به مسکو قابل قبول نبود. شاید اکثر مردم عوام افغانستان به آسانی نمیتوانستند به ماهیت کمونیستی و ضد دینی کودتای هفت ثور و رهبران آن پی ببرند، اما برافراشته شدن پرچم سرخ و به کار بردن کلمات و اصطلاحات نامأنوس مارکسیستی چون «خلق»، «دموکراتیک»، «سوسیالیسم»، «فئودالیزم» و… و تعریف و تمجید صریح و بیاندازه از دوستی افغان – شوروی و انقلاب سوسیالیستی ماه اکتبر، این مهم را آسان کرد و مردم افغانستان را با ماهیت اصلی کمونیستی رژیم ترهکی آشنا ساخت.