برگرفته از کتاب “نبی رحمت”

ترتیب‌کننده: کرار

بعد از بعثت
نمونه‌ای از شکنجه‌ها و آزار مسلمانان توسط قریش
رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم بعد از مذاکره با ابو طالب به دعوتش ادامه داد.
قریش قدرت نداشتند به او و ابوطالب تعرض کنند، ناچار آتش خشم خود را بر کسانی که مسلمان شده بودند و مدافعی نداشتند، فرود می‌آوردند. هر قبیله‌ای علیه کسانی که از میان آن‌ها مسلمان شده بودند وارد عمل شد. بدین طریق که مسلمانان را محبوس کرده، با ضرب و شتم و گرسنگی و تشنگی و گرمای شدید مکه شکنجه می‌د‌ادند.
بلال حبشی را آقای او، امیه بن خلف در گرمای سخت بیرون برده، بر پشت می‌خواباند و دستور می‌داد تا سنگ بزرگ و داغی بر سینه‌اش بگذارند سپس رو به او می‌کرد و می‌گفت: باید به همین صورت شکنجه شوی تا این که به همین حالت جان بسپاری و یا از اعتقاد به محمد برگردی و لات و عزی را پرستش کنی، ولی بلال در برابر آن همه شکنجه و آزار قاطعانه می‌گفت: احد، احد. یعنی خدا یکی است و هرگز به آیین شرک و بت پرستی بر نمی‌گردم. روزی ابوبکر صدیق رضالله عنه از کنار بلال رد شد. وقتی این منظره را دید به امیه غلامی سیاه پوست و نیرومندتر از بلال داد و بلال را از او گرفته، آزاد نمود.