ترتیبکننده: کرار
فصل هفتم
نابسامانی ایمان و اخلاق
ای صاحبدلان خداجو، شما همان جماعتی هستید که در سـیما و رخسـارتان و در اندیشه و ضمایرتان، آیندۀ روشنی را که آرزو میکنیم، میدرخشد، پس خودتان را از نظر روحی و اخلاقی و علمی و ایمانی آماده سازید. آنچـه از شـما در ایـن زمـان خواسته میشود و وظیفۀ شما در این ساعت و جهاد امروز شما، همین است.
من در هر کشوری که رفتهام و هر مجلسی که حضور پیدا کردهام، سخن از «جهان اسلام» در میان بوده است. جهان اسلام واقعیتی است که دیگر رشد یافتـه و پـا گرفتـه است و هیچ آدم عاقلی نمیتواند این را انکار نماید، این چیـزی اسـت کـه مـن بـه آن ایمان دارم و در هند، پاکستان، ترکیه، سوریه و مصر متوجـه آن شـدهام.
بـرادران! شـما جزئی از جهان اسلام هستید، اگـر فکـر میکنیـد جهـان اسـلام را دیگـران زنـده نگـه میدارند و شما در قبال آن مسئولیت ندارید، سخت در اشتباه هستید، بدبختانه چیـزی که حالا دیده میشود این است که بیشتر مردم به همه چیز اهتمام و توجه دارند به غیـر از خودشان، من برای این جهان چارهجویی میکنم ولی خودم نیز جزئی از آن هستم و باید اصلاح بشوم، در حالی که متأسفانه بسیاری از برادران به خودشان فکر نمیکنند و معتقدند که جهان اسلام را فقط دیگران تشکیل میدهند. ما بایـد خودمـان را اصـلاح کنیم و همه معتقد باشیم که مسئول هستیم، اگر تک تـک مـا اصـلاح بشـویم، جهـان اسلام اصلاح خواهد شد.