نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: وطنفروشان قرن بیستم
تجاوز آشکار، ترویج فرهنگ غرب، فساد همهشمول، کشتار بیرحمانه ملت توسط حملات روزانه و شبانه نیروهای خارجی، حکومت بیکفایت و مزدور ترکیبی «از کمونیست، مجاهد و تکنوکرات»، بیباوری مردم نسبت به حکومت، مداخله منفی مستقیم خارجیها در تمام امورات کشور و… عامل قیام مجدد ملت بر علیه تجاوز بیگانگان و وطنفروشان شد. این تجاوز مدرن برای تطبیق اجباری فرهنگ غربی، باعث ریختن خون صدها هزار جوان از ملت افغانستان شد. پیروان و نمایندگان داخلی فرهنگ غرب، از مزدوران بزرگ چهرهای مقدسی ساختند و آنان را بهعنوان رهبران بلا منازع ملت در زمان حیاتشان و حتی بعد از مرگشان معرفی کردند که بهعنوان نمونه میتوان به شهید صلح، قهرمان ملی، شهید وحدت ملی، مارشال، آمر، امیر، پروفیسور، استاد و… اشاره نمود که تمام آنها از وطن فروشترین افراد در دهههای اخیر بهحساب میآیند بزرگترین دست آورد این شخصیتهای پوشالی در سالهای اخیر دو چیز بود: یکی: مقاومت در برابر امارت اسلامی که میخواست فساد عریضشان را از بین ببرد، و دوم: حمایت از تجاوز اشغالگران و نیروهای خارجی با فروش کشور است. این شخصیتهای کاذب که پیش قراولان نیروهای خارجی متجاوز بودند اولاد این وطن را جهت تأمین منافع خود، در مقابل هم قرار میدادند و از ریختن خون آنان برای خود اقتدار و سلطه میساختند، به عیاشی و چپاول ملی و مردمی ادامه میدادند. رهبران وطنفروش در تمام دوران اشغال شاهد ظلم، تجاوز و کشتار بیرحمانه ملت به دست خارجیها بودند که این تجاوزات به ندرت و صرفا در حد لفظی از جانب تعدادی معدودی محکوم شده است. متجاوزین مدرن تحت حمایت سازمان ملل متحد و به نام تطبیق حقوق بشر، جنایاتی را در افغانستان انجام دادند که میتوان مشابه آن را در جنگ دوم جهانی مشاهده کرد. خودفروختگان داخلی در برابر این جنایات مهر سکوت بر لب میزدند تا مبادا باعث ناراحتی متجاوزین شوند. بعد از خروج نیروهای اشغالگر، ملت ما همهروزه شاهد محکومیت سربازان خوک صفت غربی، با فجایع و جنایات جنگی در دوران حضورشان در افغانستان توسط محاکم مدنی آن کشورها هستند.
طرح ناکام تجزیه افغانستان
