نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع:مشترکات فرهنگی ایران و افغانستان
ادامه
یکی از مشترکات اعیاد سالانه است که در دو کشور برگزار میشود. رسول نازنین اسلام صلیالله علیه و سلم بعد از هجرت به مدینه منوره بجای نوروز و مهرجان دو عید فطر و قربان را معرفی نمودند و تمام مسلمانان را دستور دادند تا دیگر آن دو عید جاهلی را تجلیل نکنند. مردم ایران به صورت خیلی کمرنگ و عده معدودی اعیاد اسلامی را برگزار میکنند، اما در افغانستان اعیاد اسلامی با شادی و خوشحالی تمام با چیدن سفرهای رنگارنگ برگزار میشود. اما در ایران جشن سال نو به عنوان جشن باستانی سیزده بدر، چهارشنبه سوری، چیدن سفره هفت سین، جشنی در حدود ۱۵ روزه با حمایت جمهوری اسلامی برگزار میشود. مراسم سال نو در افغانستان از زمانهای قدیم بدین سو فقط در حد بیرون شدن از خانه و رفتن در طبیعت سبز با استفاده از روز رخصتی مورد استفاده بود. هرگز این روز به عنوان عید جشن گرفته نشده و مردم به این روز به عنوان روز خاصی احترام نگذاشتهاند. این روز هرگز به اعیاد اسلامی نزد مردم برتری نیافته و به جایگاه آن نرسیده است. علما در بین مردم مسلمان، همه ساله تأکید به بیرون نرفتن در روز اول سال نو میکنند تا از تشبیه به مجوس مردم را برحذر نمایند.
در افغانستان زمانی که امیر امان الله خان اصلاحات را آغاز کرد، یکی از اقدامات او تغییر تقویم هجری قمری به هجری خورشیدی بود. تقویم هجری خورشیدی با کمی تغییرات بر اساس تقویم جلالی طراحی شده است. تقویم خورشیدی که بر اساس تقویم زرتشتی تنظیم شده و توسط ریاضیدانان آن زمان مانند عمر خیام به دستور سلطان جلالالدین ملک شاه سلجوقی بر مبنای محاسبات نجومی به تقویم خورشیدی زرتشتی تبدیل شد. امارت اسلامی در دوره اول و دوم با استفاده از تقویم قمری دستور به تغییر تقویم داده است. از این حساب نیز مشترکات ما با ایران تمام است.
سایه همسایه
