نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: مهاجرت
ادامه:
عدهای از کسانی که توان فرار از اوضاع کشنده همسایگان خود را داشتند، بهطور قاچاقی و با تحمل خطرات ناشناخته، خود را از برزخ کشورهای همسایه به سوی کشورهای دیگر با فرهنگ متفاوت کشاندند.
اکثریت مردم ایران عادت دارند که به افغانها توهین کنند و این رفتار زشت را جزئی از اخلاق بد خود نمیدانند. این نوع برخورد ریشه در مسائل مذهبی دارد. برخی از شیعیان دشنام دادن به مقدسات اهل سنت را بهعنوان عملی پسندیده و موجب پاداش در بهشت تلقی کردهاند و این امر موجب شده که برخی از مردم خود را به چنین رفتاری عادت دهند. این گروه با استفاده از الفاظ آزاردهنده، مردم مظلوم و مجبور افغان را بهطور دائمی توهین و تحقیر میکنند. اهانتهای متنوع به مهاجرین گاهی حتی در تلویزیون دولتی ایران با ساختن فیلمها برای ترویج فرهنگ توهین در جامعه ایران بازتاب پیدا میکند.
مهاجرین افغان در ایران برای نجات خود از این برخوردهای غیرانسانی سعی میکنند از گویش و پوشش ایرانی استفاده کنند تا بتوانند در این جامعه خود را مخفی کنند و از حملات لفظی و تحقیرهای بیرحمانه در امان بمانند.
بسیاری از مردم ایران بهویژه از افغانها کینهای تاریخی دارند. این نفرت در گام اول از تفاوتهای مذهبی است و بهویژه در مورد افغانهای سنی بسیار آشکار است، بهطوریکه در بسیاری از برخوردها، افغانها را بهطور بیپرده و بیشرمانه “کافر” خطاب میکنند. در گام دوم، برخی از ایرانیها به دلیل شکست امپراتوری صفوی از شاه محمود هوتک و فتح ایران توسط هوتکیان در قرن هجدهم، احساس کینه دارند. این موضوعات تاریخی هیچ ارتباطی به مهاجرین کنونی ندارد که تنها برای امرار معاش در ایران تلاش میکنند. مهاجرین افغان در ایران بهدلیل افغان بودن، حتی در شرایطی که مجبورند کرایههای چند برابر بپردازند یا با توهینهای لفظی مواجه شوند، با این تبعیضها روبهرو هستند.
سایه همسایه
