نویسنده: نهضت
کرامت انسانی در حقوق بشر غربی
ادامه:
بازتاب کرامت انسانی در حقوق بشر غربی
پس از جنگ جهانی دوم، اصل کرامت انسانی با سرعت قابل توجه ی وارد اسناد حقوق بینالمللی شد و پس از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸، این اصل به سایر اسناد حقوقی سازمانهای جهانی و منطقهای نیز راه یافت. در مقدمه اعلامیه جهانی حقوق بشر، نویسندگان به صراحت از حیثیت ذاتی انسان یا همان کرامت او سخن گفتهاند و اعلام کردهاند که شناسایی این حیثیت و حقوق برابر و سلبناپذیر تمام اعضای خانواده بشری، پایههای آزادی، عدالت و صلح جهانی را تشکیل میدهد (اعلامیه جهانی حقوق بشر، بند ۱). این عبارت به وضوح نشان میدهد که مکتب حقوقی غرب، کرامت انسان را به رسمیت میشناسد.
در مادههای مختلف این اعلامیه نیز بر کرامت انسانی تأکید شده است. برای مثال، در ماده ۱ بر برابری حیثیت تمام افراد و در ماده ۶ بر حق شناخته شدن شخصیت هر فرد در برابر قانون تأکید شده است. همچنین، اعلامیه برای تضمین کرامت انسانی مقرر کرده است که هیچکس نباید در بردگی نگه داشته شود (ماده ۴)، خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید شود (ماده ۹)، یا تحت شکنجه، مجازاتهای ظالمانه، رفتارهای غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد (ماده ۵).