تالیف: علامه عبدالشکور لکنوی
اولین خلیفه پیامبر، ابوبکر صدیق (رضی الله عنه)
احوال بعد از اسلام، قبل از هجرت
ابوبکر صدیق رضی الله عنه به مجرد بعثت آن حضرت صلی الله علیه و سلم بدون درخواست ارائه دلیل و معجزه از همه جلوتر مشرف به اسلام شدند.
در آن ایام پرخطر (قبل از هجرت) که اظهار اسلام، کاری بس دشوار بود و مترادف با دست در دهان اژدها گذاشتن بود، دعوت و تشویق مردم به اسلام تنها کار صدیق اکبر بود، که در نتیجه وعظ و تبلیغ ایشان عده ای از اشراف و بزرگان قریش، مشرف به اسلام شدند.
از میان عشره مبشره، حضرت عثمان حضرت طلحه حضرت زبیر، حضرت سعد بن ابی وقاص و حضرت عبدالرحمن بن عوف (رضي الله عنهم) بنابر دعوت و هدایت ایشان به اسلام گرویدند. از اکابر صحابه، عده زیادی را از ناحیه ایشان هدایت نصیب شد، اما این پنج نفر کسانی بودند که اسلام ایشان، نوک کارد تیز کفر را تا اندازه ای کند کرد، زیرا اینها به چهار قبیله ذی نفوذ متعلق بودند و هر یکی در قبیلهٔ خویش موقعیت و جایگاه خاصی داشتند. حضرت عثمان در بنوامیه، حضرت زبیر در بنی اسد، حضرت سعد و حضرت عبدالرحمن در بنی زهره و حضرت طلحه (رضی الله عنهم) در بنی تیم بن مره.
هنگامی که حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه به اسلام مشرف شدند علاوه بر اموال ت، چهل هزار درهم وجه نقد دارایی ایشان بود که همۀ آنها را در خدمت به رسول خدا و برای نشر و گسترش اسلام صرف کردند. از آن جمله هفت برده را که به علت مسلمان شدن، هدف ظلم و ستم کفار قرار گرفته بودند، خریده آزاد نمود که از میان آنها داستان حضرت بلال رضی الله عنه شهره آفاق است.