تالیف: سید ابوالحسن ندوی
عواطف زیبا و احساسات ظریف انسانی
رسول الله صلی الله علیه و سلم با وجود مسئولیت های نبوت و دعوت و بار سنگین غم و فکـر بـرای نجات بشریت کـه کوههای استوار از حمل آن عاجز بودند، در سیره پاکش عواطف زیبا و احساسات ظریف انسانی در زیباترین مظهر خود تجلی یافته بود.
آن حضرت صلی الله علیه و سلم با وجود قاطعیت و نیروی اراده که وصف ممتاز انبیاء است و با آنکه در راه دعوت و اعلاء كلمة الله برای هیچ چیزی ارزش و موقعیتی باقی نمی گذارد اما با وجود آن، اصحاب و یاران با وفایش را هرگز از یاد نمی برد. خصوصآ آنهایی را که به دعوتش لبیک گفته در راه اللـه جـان خـود را قربان کرده و از غزوه احد گرفته تا آخرین ایام زندگی رسول الله صلی الله علیه و سلم به مقام شهادت رسیده بودند. آن حضرت پیوسته به یاد آنها بود و برایشان دعا میکرد و به دیدنشان تشریف می برد و این محبـت بـه اندازه ای بود که به جایگاه جنگ و کوه احد و شهر مدینه نیز سرایت کرده بود.
اصحاب رضی الله عنهم روایت میکنند که حضرت صلی الله علیه و سلم فرمودند :« هذا جبل يحبنا و نحبه» ( این کوهی است که ما را دوست دارد و ما هم آنرا دوست داریم.)
«انس بن مالک رضی الله عنه روایت میکند که باری کوه احد پدیدار گشت، آن حضرت صلی الله علیه و سلم در سوی آن مینگریست. فرمودند: این همان کوهی است که ما را دوست دارد و ما نیز آن را دوست داریم.
عقبه رضی الله عنه روایت میکند که رسول الله صلی الله علیه و سلم روزی از«مدینه خارج شد و بر اصحاب احد ماننـد نـمـاز میت، نماز گزارد.
جابر بن عبدالله رضی الله عنه می گوید: هنگامیکه ذکر اصحاب احد به میان می آمد؛ حضرت صلی الله علیه و سلم می فرمودند:
«اما و الله لوددت أننى غودرت مع أصحابه بحصن الجبل»
(سوگند به الله من آرزو داشتم در دامنه کوه با شهدای احد میماندم.)