شهید غلام یحیی اکبری (سیاوشانی)تقبله الله
بخش اول
افغانستان، همواره چون کوهی استوار در برابر طوفانهای ستم ایستاده است. از آن روز که استعمار انگلیس پای به خاک این دیار نهاد، تا هنگامی که ارتش سرخ شوروی با تمام توان نظامی خود به سویش تاخت و سپس در اشغال بیستساله آمریکا و همپیمانانش، این سرزمین هرگز زانو نزد. راز این پایداری را باید در غیرت دینی و همت مردانی جست که در هر برهه از تاریخ، با موی سفید و دلی سرخ، در برابر کفر قد علم کردند.
هفتم اکتبر سال ۲۰۰۱ میلادی، روزی بود که جورج بوش، رئیسجمهور وقت آمریکا، فرمان اشغال افغانستان را صادر کرد. فرمانی که قرار بود طی آن، نور ایمان در این سرزمین خاموش شود، اما ندانست که این خاک، آتش زیر خاکستر است و هر دم، قهرمانی تازه از دل آن زبانه میکشد. خداوند متعال میفرماید: «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» (آل عمران، ۱۳۹)؛ و سست نشوید و غمگین نگردید، حال آنکه شما برترید اگر ایمان داشته باشید. این آیه، مرهمی بود بر دلهای مجاهدین که با کمترین امکانات در برابر ابرقدرتها ایستاده بودند.
ادامه این مطلب را هر دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!