نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: پیشینه تاریخی ایران و افغانستان
ادامه مطلب
این روابط فرهنگی با اشتراکات نیکو زمانی به پایان رسید که شاه اسماعیل صفوی، حاکمیت ایران را تصرف کرد و تمام اهل سنت این کشور را با زور و اجبار وادار به قبول مذهب شیعه غالی و افراطی کرد و بنیان حکومت صفوی را اساس گذاری کرد. حکومت منحوس صفوی ایران، متأسفانه جایگزین سلطنت افتخار آفرین تیموریان افغانستان شد. این تحول نامیمون در ایران و تجاوز به غرب افغانستان به تدریج فرهنگ دو ملت را از هم جدا ساخته و این سیاست تجاوز کارانه در قاجار تا جمهوری اسلامی ایران امتداد یافته است. حکومت کنونی ایران پا فراتر از حکومت صفوی گذاشته و انتظار دارد تا با خود خواهی و خود شیفتگی بیش از حد تمام عناصر فرهنگی – تاریخی مشترک تمام همسایهها مخصوصاً افغانستان را بنام خود ثبت نمایند و صاحبان اصلی آن را از آن آثار محروم نماید. حکومت صفوی از دیروز تا امروز باعث جدایی و تمایز فرهنگ ملتها افغانستان و ایران شده است.
هنگامی که به دلیل تعصبات مذهبی پیوند مردمان و نخبگان ساکن در این قلمرو پهناور فرهنگی – تمدنی کاهش یافته است، رونق و پیشرفت نیز رو به افول گذاشته و لازم است که نخبگان و اهالی فرهنگ و رسانه در دو کشور با درسآموزی از تجربههای تاریخی، زمینه را برای گسترش و رونق پیوندهای علمی، فرهنگی و اقتصادی منصفانه، میان مردم دو کشور بیش از پیش فراهم نمایند و فراتر از تعارفات مذهبی و سیاسی، در عمل گامهای مؤثرتری در این زمینه بردارند.