ترتیبکننده: کرار
اوضاع دینی مکه
در هر خانهای از مکه بتی وجود داشت که آن را پرستش میکردند. بت معروف عزّی در نزدیکی عرفات بود. که آنجا معبدی ساخته بودند. این بت از همه بتها نزد آنان بزرگتر و محترمتر بود. قریش در کنار بتهایشان بوسیله تیرها بختآزمایی و قرعهکشی مینمودند. بت خلصه از قسمتهای مکه بود. عربها به او گندم و جو اهدا میکردند و گردنبند به گردنش میآویختند و با شیر شستشو میدادند و برایش حیوان ذبح میکردند و تخم شترمرغ را بر او آویزان مینمودند. معمولًا بتهای ساخته شده را در مکه میچرخاندند مردم روستایی و غیره آنها را میخریدند و با خود به خانههایشان میبردند. بدین طریق عربها با وجود خصلتهای خوب و پسندیدهای مانند جوانمردی، وفاداری و اخلاق خوب که داشتند، از نظر بتپرستی و خرافات و اوهام به درجهای از انحطاط رسیده بودند که هیچ ملتی مانند آنها نبود. آنان از مفهوم درست دین بسیار نا آگاه بوده و از دین حنیف و آیین ابراهیمی خیلی فاصله داشتند. این بود اوضاع دینی در نیمه قرن ششم میلادی هنگام بعثت رسول اکرم صلیالله علیه و سلم؛ بله، خورشید تابناک اسلام از همین افق تاریک سر بر آورد قرآن مجید چه جالب فرموده است:
لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أُنذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ.
تا بیم دهی قومی را که بیم داده نشده اند پدرانشان، پس اینان غافلانند.