نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: علل جنگهای داخلی (مداخله بیگانگان)
ادامه مداخلات منفی سازمان ملل
اخضر ابراهیمی (Lakhdar Brahimi):
ابراهیمی در اول جنوری ۱۹۳۴ در شهر عزیزه در جنوب الجزایر متولد شد. در دوران جنگ استقلال الجزایر بین سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۱ نماینده جبهه آزادیبخش میهنی الجزایر، مهمترین سازمان مقاومت الجزایریها در آسیای جنوب شرقی در جاکارتای اندونیزیا بود. پس از استقلال الجزایر بهعنوان نماینده این کشور در اتحادیه عرب انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۰ این پست را در اختیار داشت و بعد از آن در پُستهای سفیر، مشاور رئیس¬جمهور، وزیر خارجه و نماینده ویژه سازمان ملل ایفای وظیفه کرده است.
اخضر ابراهیمی وقتی نماینده خاص دبیرکل سازمان ملل در افغانستان مقرر شد، در سه جهت کارهایش را تمرکز داد. الف: بهمنظور ارزیابی دقیق خواستههای طرفهای درگیر، چندین بار از قندهار دیدار و با رهبر امارت اسلامی ملامحمد عمر مجاهد و سران جبهه شمال مذاکره کرد. ب: مذاکراتی را میان طرفهای درگیر و کشورهای دخیل در قضیه افغانستان ترتیب داد. ج: نقش کشورهای همسایه و مداخلات آنها را نادیده نگرفت و معتقد بود که اگر مداخلات خارجی و ارسال سلاح و تجهیزات دوام داشته باشد، انتظار برقراری صلح در افغانستان بیهوده است. بیمیلی طرفین جنگ و مداخله کشورهای بیرونی در افغانستان باعث دلسردی ابراهیمی از پروسه صلح در افغانستان شد و در سال ۱۹۹۹ استعفا داد. بعد از حادثه ۱۱ سپتامبر دوباره اخضر ابراهیمی من حیث نماینده پروسه صلح افغانستان گماشته شد.