رد پای کمونیزم

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: گفتار اول: ادامه جنایات هولناک
در صفوف شورای نظار و جنبش ملی که مسبب اصلی جنگ‌های کابل بودند، شکاف عمیقی ایجاد شده بود و کشمکش قدرت میان فرماندهان معروف جنگ مانند: احمدشاه مسعود و عبدالرشید دوستم سردسته ملیشه‌های شمال، بنا بر دلایل گوناگون عود نموده بود. اختلافات سیاسی، قومی، تمامیت‌خواهی که از همایش جبل السراج در ماه حمل سال 1371 خورشیدی برخاسته بود، با راه‌ندادن بعضی از ملیشه‌ها در حریم قدرت در کابل، رقابت‌ها در اشغال و تصرف مناطق مهم شهر چالش‌ها و دشمنی‌های جدیدی را در روابطشان به میان آورده بود، طوری که چندین بار در طول سال 1371 خورشیدی در داخل شهر و حومه‌های آن، باعث رویارویی‌های نظامی گردیده، تلفات و ویرانی به وجود آورده بود. عبدالرشید دوستم و جنبش ملی او با ترفندها و حقه‌های نمایشی گاه با این و گاه با آن جناح جنگ، سر می‌جنباند، و در اخیر با حکومت ربانی و مسعود چندان مماشات نمی‌کرد.
با تداوم جنگ‌های فرسایشی میان حکومت ربانی با حزب اسلامی حکمتیار که در چهار آسیاب بود و کرسی صدارت هم در آن زمان بنام او بود، انتقام‌جویی‌های خونین به‌منظور ازبین‌بردن یکدیگر در میانشان شدت بیشتر یافته بود. هر دو جناح با قوی‌ترین آتشباری‌ها، قوای توپچی، راکت پرانی و بمباران هوایی که استفاده از آن تنها در اختیار احمدشاه مسعود بود، یکدیگر را می‌کوبیدند، قربانیان اصلی این جنگ‌ها، شهروندان کابل بودند که بدون تعلق جنگی و جناحی کشته می‌شدند.