نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: عوامل روی آوردن افغان ها به مسیحیت
6- نرمخویی تبشیریهای مسیحی
کشیشها و تبشیریهای مسیحی همواره سعی میکنند با استفاده از نرمخویی و اخلاق نیکو، افراد خام ذهن و بیسواد را به خود جذب نمایند. این یک اصل ثابت شده و تغییر ناپذیر است که بهترین راه جلب و جذب دیگران بهسوی خود، بهرهمندی از اخلاق نیکو و خلق خوش است. بیهوده نگفتهاند که «خُلق خوش خَلق را شکار کند». پس میتوان نرمخویی و اخلاق نیکوی تنصیریها کشیشهای مسیحی را یکی از عوامل جلب و جذب جوانان مسلمان به آیین مسیحیت قلمداد کرد. نرمخویی کشیشهای مسیحی تا حدی است که تمام افراد را «فرزندم» خطاب میکنند و تمام افراد کشیشها را «پدر» خطاب میکنند که انگار کشیش همانند پدر بر فرزندان خود مهربان، خیرخواه و خوش اخلاق است. کشیشهای مسیحی با خوش آمد گویی جوانان مسلمان به کلیسا، آنها را بهنوعی از نگاه احساس و عاطفه مدیون کلیسا مینمایند تا همیشه به کلیسا سر بزنند. تنها همین خوش آمد گویی چرب و نرم کشیشها کافی است که جوانان خام ذهن و بیسواد را وابستهی کلیسا نماید. در این مجال باید گفت که آن همه باورهای خرافی و غیرعقلی و منطقی که در آیین تحریف شدهی مسیحیت وجود دارد، در پس یک نرمخویی، اخلاق خوب و خوشامدگویی پنهان نمیشود؛ چنان که آفتاب را نمیتوان با دو انگشت پنهان کرد و هیچ مسلمان عاقل و خردمندی فریب این حیله و مکر تنصیریها را نمیخورد، مگر اینکه فردی ابله و بیخرد باشد که فریب این حیلهگران را بخورد. شاعری در این مورد چه زیبا گفته است:
خوشامد هر که را گویی، خوش آید *** ولیکن ابلهان را خوشتر آید
تنصیریهای مسیحی به دنبال افرادی هستند که به دلایلی از خانواده یا جامعه طرد شده باشند و همواره احساس تنهایی داشته باشند. تنصیریها این افراد را پیدا کرده، با آنها تظاهر همدردی نموده، آنها به خود جلب و جذب میکنند. تنصیریها میدانند که تظاهر به خوشخلقی و خوشامدگویی آنان بهزودی در چنین افرادی تأثیر میکند؛ زیرا این افراد که از جامعه و یا خانواده طرد شدهاند، نیاز به همدردی دارند و خیلی زود تأثیر میپذیرند. باید اعتراف نمود که این کار تنصیریها ناجوانمردانه است؛ زیرا از احساسات و عواطف افراد شکستخورده سوءاستفاده میکنند و همانند مبلغان اسلام عقاید و باورهای خود را در معرض عقل و منطق، علما و دانشمندان قرار نمیدهند، فقط در لجنزارها دنبال طرد شدگان و شکست خوردگان میگردند.
و من الله التوفیق!
والله اعلم بالصواب!