جنگ تبلیغاتی

نویسنده: محبوبی
کلیات
پیشینه‌ی جنگ
از زمانی که انسان به عرصه وجود پا نهاده، همواره جنگ و نزاع به عنوان همزاد و همراه انسان وجود داشته است. بعضی‌ها سابقه‌ی جنگ و نزاع بین انسان‌ها را تا منازعه‌ی هابیل و قابیل، فرزندان حضرت آدم -علیه‌السلام- به عقب می‌برند. به‌رغم تلاش‌های فراوانی که در طول تاریخ صورت گرفته، رسیدن به صلح مطلق تاکنون سرابی بیش نبوده است؛ حتی فلاسفه‌ی بزرگی چون افلاطون (472 ـ 347 ق.م) و ارسطو (348 ـ 322 ق.م) قانونی بودن جنگ را به صورت دفاعی به رسمیت شناخته و آن را ضروری دانسته‌اند. افلاطون باور دارد که سیاست‌مدار خوب کسی است که هنگام وضع قانون برای جنگ، هدفش برقراری صلح و آرامش باشد (افلاطون، 1367: 2033). ارسطو، جنگ را معلول طبع انسان می‌داند (ارسطو، 1364: 5). او بر این باور است که سبب جنگ، حس زیاده‌خواهی است که هر زمان بروز کند؛ هم برای جامعه و هم برای افراد، بزرگترین رنج است. او در جای دیگر جنگ را فن به‌دست آوردن مال می‌داند (همان، 17). او به روشنی مشخص می‌کند که صلح غایت جنگ است (همان، 315).