نویسنده:سادات
طرح شبهات حجاب و پاسخ به آنها
شبهه چهارم
ادامه:
تحلیل روانشناسی و اجتماعی
نظریات روانشناسی مدرن: نظریههایی مانند «تحریک جنسی بیشازحد» اشاره دارند به اینکه مواجهه مداوم و کنترلنشده با محرکهای جنسی در فضای عمومی، میتواند منجر به افزایش اضطراب، کاهش تمرکز، خستگی روانی و اختلال در تصویر بدن بهویژه در میان دختران نوجوان شود.
مطالعات میدانی که در مجله (Psychology Today) که در سال۲۰۲۰ منتشر شده است، برخلاف ادعای منتقدان، بسیاری از زنان محجبه گزارش میدهند که به دلیل مصونیت از قضاوت بر اساس ظاهر و نگاههای آزاردهنده، از آرامش روانی بیشتر، اعتماد به نفس بالاتر و احساس امنیت برخوردار هستند. حجاب به آنان این امکان را میدهد که بر شخصیت واقعی خود متمرکز شوند، نه بر بدنشان.
دیدگاه علمای اسلام
علما، حجاب را تنها یک دستور فردی نمیدانند، بلکه آن را ابزاری برای تنظیم سالم روابط اجتماعی قلمداد میکنند.
امام غزالی (رح) در «احیاء علوم الدین» مینویسد: «نگاه به نامحرم، آتش شهوت را شعلهور میسازد و موجب غفلت از یاد خدا و تزلزل قلب میگردد.»
ابن قیّم جوزی (رح) در «الجواب الکافی» اشاره میکند که چشمچرانی و بیحجابی، ریشه بسیاری از بیماریهای قلبی و فسادهای فکری در جامعه است.
در نتیجه اسلام با تشریع حجاب، راهکاری برای سلامت روانی فرد و آرامش جمعی جامعه ارائه داده است. آنچه که واقعاً میتواند بیماریزا باشد، برهنگی، تحریک مداوم غرایز و ابزارسازی بدن زن است که در فرهنگ غربی به بحرانهای روانی (از جمله اضطراب، افسردگی و اختلالات روانی و غیره) دامن زده است. بنابراین، حجاب نه یک عامل سرکوب، که محافظتی خردمندانه و نه یک فشار روانی، که عاملی برای آرامش روانی است.