تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
چکیده ی نیرنگ های یهود در زمان پیامبرصلی الله علیه و سلم
ادامه:
ج. کوشش برای گرفتار کردن پیامبر صلی الله علیه و سلم با پرسش ها و مشکل تراشی ها، برای این که ایشان را از دین و دعوتش منصرف کنند یا برای این که مسلمانان را بفریبند و استقبال کنندگان از دعوت پیامبر صلی الله علیه و سلم را از داخل شدن به اسلام بازدارند، ولی آنها فراموش کرده بودند که پیامبران با عصمت الهی از هر فتنه یی در دین محفوظ هستند. چ. جنگ تبلیغاتی مبتنی برفشار با طعنه زدن و تحقیر نمودن و دشنام، به آن کسانی که خداوند سینه شان را برای پذیرش اسلام گشوده بود و مسلمان شده بودند و هدایت خداوندی را که پیامبر صلی الله علیه و سلم آورده بود، قبول کرده بودند.
ح. خیانت و پیمان شکنی. هر زمان که مسلمانان در موقعیت بحرانی شدید قرار می گرفتند و یهودیان گمان میکردند که پیمان شکنی و خیانت، پیامبر صلی الله علیه و سلم و مسلمانان را سخت منکوب خواهد کرد، پیمان هایی را که با پیامبر صلی الله علیه و سلم بسته بودند، می شکستند.
خ. برخی از گروه های عرب بت پرستی را که با نفاق آشنایی نداشتند، وادار میکردند که از روی نفاق تظاهر به اسلام کنند و درمیان مسلمانان نفوذ کنند، تا در موقعیت های بحرانی یاور یهودیان باشند و هنگام روی دادن هر حادثه یی، اخبار مسلمانان را به آنان انتقال دهند و موقع بروز مشکلات از کمک کردن به پیامبر صلی الله علیه و سلم خودداری کنند و با دسیسه های کفر آمیز، در صفوف مسلمانان وسوسه ایجاد کنند و بدین ترتیب اعتماد مسلمانان را نسبت به پیامبر صلی الله علیه و سلم و شور و شوقشان را در دفاع و جهاد برای نشر دین ضعیف سازند.
د. استهزا و مسخره کردن و طعنه زدن به اسلام؛ هر زمان که فرصتی پیش می آمد، برای جلوگیری از ایمان آوردن به آن و سست کردن شور و شوق مسلمانان به اسلام، چون که افراد ضعیف از جنگ استهزا و مسخره و طعنه و نیش زدن، برحذر بودند و می ترسیدند.
ذ. جنگ اقتصادی با ایجاد نوعی فشار مالی بر مسلمانان تا از اطراف پیامبر صلی الله علیه و سلم پراکنده شوند.
ک. تفرقه انداختن میان مسلمانان و از بین بردن یکپارچگی گروهی تا آنان را با همدیگر درگیر سازند و توانشان را تضعیف کنند.
م. انواع مختلفی از جنگ مستقیم تبلیغاتی و کوشش برای ترور پیامبر خدا.
و. شوراندن قبیله های عربی که مسلمان نشده بودند علیه پیامبر صلی الله علیه و سلم و مسلمانان و تحریک کردن آنان به جنگ با مسلمانان و ضعیف و کم اهمیت نشان دادن وضعیت
مسلمانان در نظر کفار عرب.