تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
جنگ تبلیغاتی شاعران یهود
ادامه:
کعب بن اشرف از یهود بنی نضیر بود و با کشته شدن این دو شاعر که مأمور تحریک و بدگویی برضد پیامبر صلی الله علیه و سلم بودند و برضد او اعلام دشمنی کرده بودند، زبان مبارزه طلبان بندآمد و اخگر شری که آتشش را برافروخته بودند، تا جنگی آشکار میان مسلمانان و یهود برانگیزند خاموش شد، همان جنگی که با کلمه یی آغاز و در نهایت به درگیری مسلحانه تبدیل میشد. هدف یهود از این جنگ کلامی این بود که قبایل بت پرست عرب را برضد مسلمانان بشورانند و به مسلمانان خیانت کنند، به این صورت که وقتی دیدند باد پیروزی به جهت مشرکان میوزد بر مسلمانان تاخته و با پیمان شکنی و خیانت از پشت سر آنان را کاملاً از بین ببرند و اگر پیروزی از آن مسلمانان باشد عهد میان خود و پیامبر صلی الله علیه و سلم را نگه دارند و زیرکانه و فریبکارانه تظاهر به بی طرفی کنند. ولی پیامبر صلی الله علیه و سلم دربرابر نیرنگ هایشان کاملاً بیدار بود و به مکر و نیرنگشان آگاه بود؛ بنابراین، دربرابر هرکاری که از آنان سر میزد با پرهیز برخورد میکرد و هرکار مغرضانه یی را که انجام می دادند، از بین میبرد تا فکر غافل کردن پیامبر صلی الله علیه و سلم را از سر بیرون کنند و به همان ترتیبی که پیامبر کاملاً هوشیار و بیدار بود خداوند نیز آنان را از هر جهت احاطه کرده بود و دینش را یاری میداد و پیامبر و مؤمنان را تأیید میکرد و نیرنگ یهود را به خودشان بر می گردانید و اگر این نبود که اسلام دین محمد پیامبر خدا و مورد تأیید اوست قطعاً نیرنگ ها و دسیسه های یهود کافی بود تا آنان را بر تجمع عربی که به رهبری محمد بن عبدالله شروع شده بود، پیروزگرداند و هربار که اسباب و وسایل تکرار شود و حوادث مشابه باشند، تاریخ نیز تکرار خواهد شد. بنابراین هر تجمع عربی که اسلامی نبوده و هدفش خشنودی خداوند نباشد سرانجامی جز شکست و ناکامی نخواهد داشت، زیرا نیرنگ های دشمنان با نیروهای مادیشان پیوسته پیش خواهد تاخت.