تالیف: علامه عبدالشکور لکنوی
امیرالمؤمنین حضرت علی رضی الله عنه
شهادت حضرت علی رضی الله عنه
پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم از شهادت حضرت علی رضی الله عنه قبلاً اطلاع داده بود. چنانکه روزی خود آن حضرت صلی الله علیه و سلم به علی گفت: ای علی! بدبخت ترین گذشتگان کسی بود که پاهای ناقهٔ حضرت صالح را بریده بود و از آیندگان شقی ترین شان، کسی است که ریش شما را با خون سرتان رنگین میکند. واقعۀ شهادت ایشان چنین وقوع یافت که بعد از جنگ نهروان سه نفر خارجی در مکه معظمه جمع شدند، عبدالرحمن بن ملجم، برک بن عبدالله عمرو بن بکیر و هر سه با هم عهد کردند که این سه نفر را باید به قتل برسانند: علی بن ابی طالب، معاوية بن ابي سفيان، عمرو بن العاص رضی الله عنهم، تا بندگان خدا از مظالم شان رهایی یابند.
ابن ملجم گفت: قتل علی، به عهده من است. برک عهده دار قتل معاویه شد و عمرو بن بكير عهده دار قتل عمرو بن عاص. هر سه نفر با هم قرار گذاشتند تا کار خود را در یک روز انجام دهند. پس از ایــن توطئه، ابن ملجم وارد کوفه شد و آن دو به شام رفتند. آن دو در توطئه خویش موفق نشدند. اما ابن ملجم شقی نقشه شوم خود را به اجرا گذاشت. حضرت علی رضی الله عنه عادت داشت که برای نماز صبح بسیار زود به مسجد (الصلاة، الصلاة گویان) میرفت. در آن روز ابن ملجم در مسیر راه پنهان شد و به کمین نشست. به محض اینکه به مسجد رسید، شمشیری بر پیشانی مبارکش فرو کرد که به مغزش رسید و آن جناب در خون غرق شد و ریش مبارک پر از خون گردید. حضرت حسن رضی الله عنه میگوید من از پشت که میآمدم، درخشندگی شمشیر را حس کردم و دیدم که امیرالمؤمنین بر زمین افتاد و فرمود: «فزت و رب الکعبة» (قسم به پروردگار کعبه که به آرزویم رسیدم.) مردم از چهار طرف دویدند و ابن ملجم را دستگیر کردند. حضرت علی رضی الله عنه نگذاشت که او کشته شود و فرمود: اگر من صحت یافتم اختیار دارم اگر خواستم او را میبخشم و اگر خواستم او را به کیفرش میرسانم. اگر صحت نیافتم شما فقط یک ضربه شمشیر بزنید زیرا او یک ضربه شمشیر به من زده بود. این واقعه روز جمعه رخ داد و در شب یکشنبه آن جناب وفات یافت. آنگاه ابن ملجم را قصاص نمودند.