نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: علل جنگهای داخلی (بی برنامگی)
بعد از متلاشیشدن بقایای نظام کمونیستی در افغانستان و استقرار نظام اسلامی، آنچه باید رهبران نام نهاد انجام میداند، توجه کامل به وحدت تمام احزاب، تشکیل حکومت مشارکتی، قانونگذاری اسلامی، توجه به بازسازی، شروع فعالیتهای اقتصادی، فعالیتهای تعلیمی تحصیلی، و… در سطح دولت و ملت بود. در این برهه از زمان نیاز بود تا فرهنگ جنگی جای خود را به فرهنگ وحدت ملی و بازسازی بدهد و همه دستبهدست هم داده تا وطن ویرانه خود را مجدد بازسازی نمایند. ملت خسته از جنگ، قربانی و مهاجرت امید فراوانی به آینده بسته بودند و فکر میشد دیگر زمان تحول و سازندگی است. اما تحول و سازندگی نیاز به برنامهریزی، ملتدوستی و از خود گذری دارد که متأسفانه رهبران جنگی از آن چیزی نمیدانستند. این نخبگان بیتجربه در حقیقت هیچ برنامه جامعی برای بعد از عزل حکومت کمونیستی نداشتند. تنها برنامهشان جنگ با رقیبان و توسعه قدرت پوشالی و بیارزششان بود آنهم به هر قیمتی که ممکن بود.
ادامه دارد….
رد پای کمونیزم
