نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: تبشیر مسیحیت در عصر جمهوریت
مراحل تبشیر (تنصیر)
ادامه
2- ایجاد فاصله میان اسلام و مسلمان
هنگامی که مبلغین مسیحی با موفقیت مرحله نخست را پشت سر گذاشتند و در باورها و اعتقادات جوانان شک و تردید ایجاد کردند، به مرحله دوم؛ یعنی ایجاد فاصله میان اسلام و مسلمان پا میگذارند. در این مرحله از تبشیر (تنصیر)، مسیحیان تمام تلاش و کوشش خود را به خرج میدهند تا به هر نحو ممکن جوان مسلمان را که در باورها و اعتقاداتش شک و تردید ایجاد نمودهاند، از اسلام دور نمایند و از او یک مسلمان ظاهری بسازند که فقط لباس اسلام را به تن دارد و در باطن هیچ باور و عقیدهی به اسلام ندارد. مسلمانی بسازند که احکام شرعی برایش هیچ اهمیتی نداشته و به نماز، روزه، زکات، حج و… پایبند نباشد. مسلمانی که از منابع اصیل اسلامی (قرآن و سنت) فاصله بگیرد و در تمام امورات زندگی از غرب تقلید و پیروی نماید. در عصر جمهوریت مبشرین مسیحی در این مرحله از تنصیر خود بسیار موفق بودند؛ زیرا پایبندی به اصول اسلامی به نهان خانهی ذهن سپرده شده بود و بیدینی، فحشا و تقلید از غرب بهصورت گسترده رواج یافته بود و حتی کار بجای رسیده بود که بسیاری از سردمداران حکومتی فقط در نقاب اسلام بر افغانستان حکم میراندند و در باطن اصلاً به اصول و ارزشهای اسلامی باورمند نبودند. به همین دلیل بود که کشتی ورشکستهی ملت را به ناکجاآباد هدایت میکردند.
3- مسیحی کردن مسلمان
مسیحی کردن یا نصرانی کردن مسلمانان، آخرین مرحلهی فعالیت مبشرین مسیحی است. در این مرحله تلاش میشود فرد یا افرادی که در باورها و اعتقاداتشان شک و تردید ایجاد شده است و سپس میان آنها و اسلام فاصله ایجاد شده است، آیین مسیحیت را پذیرفته، رسماً ورود خود را به مسیحیت اعلام نمایند. در این زمینه یکی از مبشرین مسیحی چنین اظهار نظر نموده است: «من تمام تلاشم را به کار میبرم تا یک مسلمان را از آیین محمدی به آیین مسیح منتقل کنم» (الیاس، 1390: 56). به نظر میرسد هدف از این مرحلهبندی سیر تبشیر یا تنصیر این است که اگر کشیشان و یا مبشرین مسیحی نتوانستند دو مرحله اول را با موفقیت سپری نموده و به مرحله سوم برسند، همین که یک مرحله یا دو مرحله اول را پشت سر بگذارند و مسلمان را نسبت به باورهایش متردد نمایند و یا میان اسلام و مسلمان فاصله ایجاد کنند، برایشان کافی و بسنده است و این خود برایشان موفقیتی بزرگ محسوب میشود.