نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: افغانستان و کمونیسم
اهداف کمونیست در افغانستان
پس از اینکه ترهکی به قتل رسید و ظاهراً طرح شوروی در افغانستان خنثی شد، مسکو به ناچار با امین که تازه روی کار آمده بود، روابط نیک برقرار کرد و بنا بر درخواست وی پوزانف، سفیر کبیر خود را بدون تعلل برکنار کرد و شخصی دیگری به نام «فکرت تابیف» را بهعنوان سفیر به کابل فرستاد. امین که با کشتن ترهکی اعتماد خود را نسبت به روسها خدشهدار کرده بود، در پی ارتباط با آمریکا و پاکستان برآمد و با مجاهدین نیز راه آشتی را در پیش گرفت تا از این طریق از تسلط و مداخله مستقیم شوروی در افغانستان جلوگیری نماید. اما از آنجایی که از تجربه و مهارت دیپلماتیک کافی برخوردار نبود، برای اجرای این طرح دست به اقدامات نادرستی زد که احتمال موفقیت وی را به صفر رساند.
نظام کمونیستی شوروی آخرین لحظات حیات خود را در افغانستان سپری میکرد و هر روز بر لبهی پرتگاه سقوط نزدیک میشد و دولت امین خلقی توان حفظ قدرت سیاسی خود را نداشت. بنابراین امید و سرمایهگذاری روسها در افغانستان که هزینههای گزافی را برای آنها در بر داشت، تا اینکه شوروی برای حفظ منافع و بقای حکومت دستنشاندهی خود، در پی تجاوز و مداخلهی مستقیم نظامی در خاک افغانستان برآمد.
سرمایهگذاری شوروی در افغانستان و حمایت از احزاب چپ، اهداف و انگیزههای زیادی را در پی داشت که از آن جمله میتوان موارد زیر را بهعنوان مهمترین اهداف کمونیسم در افغانستان یادآور شد.
افغانستان در چنگال کمونیسم
