نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: اقتصاد وابسته
وابستگیهای اقتصادی ما به کشورهای همسایه زیاد است که یکی از آن جمله طبابت است. در طی سالیان متمادی در افغانستان تمام حکومتها کمترین تلاش را جهت رفع نیازهای طبی مردم این سرزمین نه کردهاند. سالانه علاوه بر تحقیر و توهین به زن و مرد افغان با صدمات روحی و روانی بیشمار، میلیونها دالر صرف مداوای مریضان، مترجمان و مصارف سفر در کشورهای همسایه میشود. حکومت ایران برای مریضان خارجی قیمت تداوی را سه برابر بیشتر از مردم خود تعیین نموده است. نبود شفاخانهها معیاری با تجهیزات طبی مدرن و کمبود داکتران لایق و مجرب، در شفاخانههای دولتی و خصوصی که قسمت عمده آن متوجه پایین بودن کیفیت تحصیل و ضعف اقتصاد است، عامل سرگردانی مردم ما به خارج از کشور است. این عوامل به کم توجهی دولتهای گذشته در بخش صحت عامه و تحصیلات عالی کشور بر میگردد. اکثریت قریب به اتفاق داکتران، دوا فروشانی هستند که میخواهند بیشترین دوای ممکن را از دواخانه خود، به مریض بفروشند و آزمایشاتی غیر ضروری و گرانقیمتی تجویز کنند. عموم آنها به فکر خالی کردن جیب مریضان و مریض داران هستند و در نتیجه مریض هر روز مریضتر میشود و مریضدار هر روز فقیرتر. تمام نسخهها و آزمایشات داکتران افغان در خارج از کشور به تمسخر گرفته شده و دوباره مراحل تداوی از سرگرفته میشود.
سایه همسایه
