نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: امنیت
ادامه:
ناامنی در افغانستان به نفع هیچکس نیست. کشورهای همسایه، مخصوصاً ایران، در شعلهور شدن جنگهای داخلی کشور ما نقش مهمی داشتند که عاقبت پای آمریکا را به افغانستان باز کرد. افزون بر خطرات و تهدیدهای بینالمللی، این حضور حرکتهای تندروانهٔ ضدایرانی را نیز به دنبال داشت. در این زمان بود که تمام گرایشها و حرکتها، چه مثبت و چه منفی، هستهگذاری و توسعه یافت. اکثریت این حرکتها به ضرر امنیت در منطقه بودند.
کنترل مرزهای مشترک و طولانی، بهتنهایی برای یک کشور کاری پرهزینه خواهد بود؛ زیرا خطرات فراوانی امنیت در دو طرف مرز را تهدید میکند. افراطیت و تندروی از عوامل خطرناکی هستند که کشورهای اسلامی در سالهای اخیر از آن آسیبهای فراوانی دیدهاند. ایران نیز میتواند از این ناحیه آسیبپذیر باشد. افراطیون از خلأ امنیتی استفاده کرده و با حمایت کشورهای مخرب غربی، آرامش همسایگان دور و نزدیک را به هم میریزند.
از این لحاظ، ایران و افغانستان منافع مشترکی دارند که باید به آنها بهدرستی رسیدگی شود. پس از قدرتگیری مجدد امارت اسلامی و کنترل کامل بر اوضاع افغانستان، این کشور دیگر برای هیچیک از همسایهها یا کشورهای غیرهمسایه تهدید بهحساب نمیآید.
سایه همسایه
