نویسنده: احمدی هروی
مقدمه
در دنیای معاصر، مهاجرت یکی از پدیده های مانوسی است که به دلایل مختلف از یک مکان به مکانی دیگر صورت می گیرد. مهاجرت ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد؛ اعم از سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، جنگ های داخلی و یا دیگر ناهنجارهای اجتماعی. مهاجرت، غالبا در کشور های همجوار به دلیل و جود اشتراکات دینی، زبانی، فرهنگی، تاریخی و یا حتی مسایل ارزشی بیشتر صورت می گیرد.
در این عصر و زمان که تقریبا فرمول ها و ساختار های منطقوی و جهانی دستخوش تغییرات غیر قابل پیش بینی و یا غیره منتظرۀ گردیده است، مقوله مهاجرت نیز به همان شدت و پیمانه و سیع افزایش یافته است.
اما موضوع درد دل مختصر مقاله پیش رو ارتباط می گیرد به جفا ها و ستم های ناصوابی که بر ملت مظلوم افغانستان عزیز رفته است، کشوری که در قلب آسیا قرار گرفته و صفحات تاریخ را مزین نموده، با افتخارات و دستاوردهای بی نظیرش، از قبیل شجاعت، ایمان، تقوی مردانگی، مجاهدت، فداکاری و اخلاصش در جهت دفاع از ارزش های اسلامی، انسانی و معنوی.
همسایه های غربی و شرقی افغانستان عبارت اند از ایران و پاکستان، که در این میان کشور ایران به دلیل زبان مشترک و همچنین فرهنگ نسبتا نزدیکی که با ولایات غربی افغانستان دارا می باشد، کتله ای از مردم عزیز و دیار این خطه به کشور ایران مهاجرت کردند و از لحاظ زمانی تقریبا سه نسل از مهاجرین در ایران بود و باش داشته اند.
از طرفی دیگر مردم ولایات شرقی و یا جنوب شرق افغانستان به دلایل زبان مشترک و یا عنعنات مشترک، اکثرا به کشور همسایه، پاکستان مهاجرت کرده اند.
در این میان با توجه به ناهنجارهای داخلی در افغانستان حضور مهاجرین افغان در این دو کشور همسایه نیز طولانی شده است؛ و چه بسا در بین تعدادی از مهاجرین افغانستانی ما و مردم آن دو کشور همسایه ازدواج ها و وصلت های نیز صورت گرفته است.