تالیف: سید ابوالحسن ندوی
دعوت پادشاهان و فرمانروایان به اسلام
اواخر سال ششم یا اوایل سال هفتم هجرت
دعوت حکیمانه
وقتی صلح برقرار شد و اوضاع آرام گشت، موقعیت و فرصت خوبی برای رشد و پیشرفت دعوت اسلامی میسر گردید، حضرت رسول الله (صلیالله علیه و سلم) از فرصت استفاده نموده، نامههایی به پادشاهان جهان و فرمانروایان عرب مرقوم فرمودند و آنان را با حکمت و اندرز نیکو، به دین اسلام و راه پروردگار متعال دعوت کردند. در این زمینه آن حضرت اهتمام زیادی به خرج دادند و برای هر کدام فرستادهای بسیار مناسب که با زبان و اوضاع کشور طرف مقابل آشنایی داشته باشد، در نظر گرفتند.
به آن حضرت گفته شد که سلاطین هیچ نامهای را بدون مهر قبول نمیکنند و به آن اعتنا نمیورزند، بنابراین حضرت دستور داد مهری از نقره ساخته شود و در آن «محمد رسول الله» حک گردد.
این نامهها روشن ساخت که دین اسلام تنها متعلق به عربها و شبهجزیره «عربستان» نیست، به راستی که این دین متعلق به همه بشر و آیین تمام جهان بشریت است. این نامه در واقع برای خارج از شبهجزیره عربستان و صاحبان زور و قدرت و فرمانروایان کشورهای متمدن و پیشرفته، هشدار و زنگ خطری بود که اگر آنها این دعوت را نپذیرند و مانع نفوذ آن در میان ملتهای خود شوند، قطعاً محکوم به انقراض و سقوط خواهند شد.
نبی رحمت
