نویسنده:سادات
تفاوت پوشیدن عورت و حجاب
ادامه:
پیامبر اکرم -صلی الله علیه و سلم- در حدیثی فرمود: «الحیاء شعبة من الایمان» (متفق علیه)، حیاء شاخهای از ایمان است.
حجاب، همان حیاء متجلی در پوشش است. وقتی زن مسلمان حجاب را برمیگزیند، در حقیقت دژی از ایمان را به تن میکند که نه تنها بدنش، بلکه قلب و روحش را از گزند نگاههای آلوده محفوظ میدارد.
در روایتی از پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) نقل شده که میفرماید: «الْمَرْأَةُ عَوْرَةٌ، فَإِذَا خَرَجَتْ اسْتَشْرَفَهَا الشَّيْطَانُ» (السنن ترمذی، ج۲، ص۳۱۹ ح۱۱۸۳). زن (سراسر) عورت است؛ و وقتی از خانه بیرون میشود، شیطان به او چشم طمع میدوزد.
اما این پوشیدگی تنها به معنای پنهان کردن بدن نیست، بلکه به معنای حفظ کرامت و شرافت اوست. حجاب، تاج افتخار زن مسلمان است که زمینه رشد و تعالی او را فراهم می آورد. پوشش عورت مانند درختی است که ثمره آن حفظ جامعه از فحشا و منکر است، اما حجاب باغی است که این درخت در آن رشد میکند و میوههای شیرین عفت، پاکدامنی و کرامت انسانی میدهد. پوشش عورت لازمه ایمان است، اما حجاب زیبایی ایمان است.
خداوند در قرآن میفرماید: «يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ» (اعراف، 26). ای فرزندان آدم! ما لباسی که شرمگاهتان را می پوشاند، و لباسی فاخر و گران که مایه زینت و جمال است، برای شما نازل کردیم؛ و لباس تقوا [که انسان را از آلودگی¬های ظاهر و باطن باز میدارد] بهتر است. این آیه به روشنی نشان میدهد که پوشش عورت (سوات) مقدمهای است برای رسیدن به حجاب حقیقی که همان «لباس التقوی» است.
به راستی که حجاب، حریمی است قدسی که زن مسلمان را چون مرواریدی در صدف، از هرگونه آسیب مصون میدارد و پوشش عورت، تنها پوسته خارجی این صدف ارزشمند است.