نویسنده: محبوبی
۲۶ دلو ۱۳۶۷ هجری شمسی، طلوع دوباره خورشید موفقیت بر آسمان افغانستان و تجلی باشکوه غیرت افغانی در برابر متجاوزین شوروی است. موفقیتی که ملت رنجدیده افغانستان، آن را با اهدای جان شیرین میلیونها انسان به ارمغان آوردهاند. تاریخ شاهد ماجرا است و این روز را هرگز فراموش نمیکند که ملت افغانستان در این روز بهیادماندنی، با تمام شجاعت و غیرت افغانی خویش، درسی به امپراتوری شوروی داد که دیگر هیچ ابرقدرتی، هرگز خیال تجاوز بر خاک این سرزمین را در سر نپروراند.
روزهای تاریک افغانستان از ۷ ثور ۱۳۵۷ آغاز شد، از زمانی که حکومت کمونیستی بر افغانستان فرمانروایی میکرد. امپراتوری شوروی برای حمایت از حکومت کمونیستی، با داعیه حمایت از قشر کارگر، به خیال حکمروایی بر افغانستان، با لشکری انبوه، قدم نحس خود را بر خاک پاک این سرزمین گذاشت. بیخبر از اینکه سرزمین مردخیز افغانستان، قدوم بیگانه و متجاوز را برنمیتابد و شکستی سخت در انتظار دشمن نشسته است. اینجاست که ملت غیور افغانستان، دستبهدست هم داده، از هر گوشه و کنار، علیه متجاوزین دست به قیام زدند، تا اینکه سرانجام در تاریخ ۲۶ دلو ۱۳۶۷، تصویر زیبایی از شهامت، شجاعت و غیرت افغانی خود و شکست متجاوزین ترسیم نموده، برای جهانیان به تماشا گذاشتهاند.
باید برای متجاوزین گوشزد کرد: وقتی قصد تجاوز به مملکتی را دارید، حتماً تاریخ آن مملکت را با دقت مطالعه نمایید. شوروی از شکست انگلیس درس عبرت نگرفته بود، شکست خودش درس عبرتی شد برای دیگران. سرزمین مجاهدپرور افغانستان، پس از کسب پیروزی در جنگ نابرابر شوروی، بار دیگر به بهانه وجود القاعده در افغانستان، مورد تجاوز آمریکا و همپیمانانش قرار گرفت. دوباره خورشید تابان افغانستان غروب کرد و سیاهی ظلم و فساد بر آسمان افغانستان چیره شد. ناخدایان کشتی ورشکسته جامعه را به سمتوسوی ناکجاآباد هدایت میکردند و مردم هر روز بیشتر از دیروز، در چنگال زهرآگین ناامیدی گرفتار میشدند و لحظههای گلآسای زندگیشان به خار غم مبدل میشد و بهار عمرشان را در خزان غم سپری میکردند. جامعه افغانستان به جایی رسیده بود که صفحه سفید زندگی به سیاهی مطلق گراییده، مردم را بر سفره ناامنی و جنگ به تماشا نشانده بود.
اما دیری نپایید که بار دیگر غیرت افغانی به میدان آمد و حماسه ۲۶ دلو ۱۳۶۷ برای دومین بار تکرار شد؛ اینبار در تاریخ ۹ سنبله ۱۴۰۰. آمریکا و همپیمانانش که تاریخ پرافتخار ملت افغانستان و غیرت افغانی را به درستی مطالعه نکرده بودند و از گذشتگان درس عبرت نگرفته بودند، فرار را بر قرار ترجیح دادند. شکست ننگینشان توسط سربازان جانبرکف امارت اسلامی که سرشار از شهامت و غیرت افغانی بودند، ستونهای سقف استکبار جهانی را به لرزه درآورد و عبرتی شد برای جهان و جهانیان که دیگر خیال خام اسارت و بردگی افغانستان را در سر نداشته باشند.
تاریخ ۹ سنبله ۱۴۰۰ نیز یکی از روزهای پرافتخار ملت افغانستان است؛ روزی که دوباره و برای همیشه خورشید تابان آزادی بر آسمان اسارت افغانستان طلوع کرد و بهار امیدواری بر خزان ناامیدی چیره شد و شکوفههای شادی بر چمنزار آزادی سبز شد و خوان اخوت و برادری در پهنای وسیع کشور گسترانیده شد. آری، این بار نیز غیرت افغانی و شجاعت ملت افغان در برابر متجاوزین به منصه ظهور رسید، تا باشد که نهال اتحاد و انسجام در بوستان سبز افغانستان برومند شود و کشور در مسیر رشد و تعالی قرار بگیرد و این سرزمین برای همیشه از گزند متجاوزان در امان بماند.