نویسنده: محبوبی
فصل ششم: فمینیزم
- امواج فمینیزم
جنبش های فمینیستی را از زوایای مختلف می توان دسته بندی کرد. یك تقسیم بندی بر اساس دیدگاه های عقیدتی و نگرش های سیاسی است که به لیبرال، مارکسیست و سوسیال و پستمدرن می پردازند. اما تقسیم بندی دیگر جنبش فمینیزم، از منظر جامعهشناسان و بر مبنای مقطع تاریخی است. از نگاه آنان، جنبش فمینیستی به سه موج تقسیم می شود و هریك از این سه موج، مقطع تاریخیِ خاصی را در بر می گیرد و اخیراً سخن از موج چهارم به میان آمده است:
أ. موج اول فمینیزم
موج اول از اواخر نیمه ی قرن نوزدهم آغاز می شود و تا حدود 1920م، استمرار می یابد. مهم ترین مطالبات زنان در این موج عبارت است از: حق برابری در کار، تحصیل و حضور فعال در عرصه های سیاسی و اجتماعی؛ بنابراین در این موج مطالبات زنان عمدتاً رنگ حقوقی دارد (مشیرزاده، 1385).
این موج با کسب حق رأی در سال 1938 در نیوزیلند، به پایان رسید. انگلستان بهعنوان اولین کشور غربی درسال 1918م و پس از آن آمریکا در سال 1920م حق رأی زنان را به رسمیت شناختند. جنگ جهانی دوم، حضور درعرصه ی ارائه خدمات عمومی و ادارات، ضرورت پایان جنگ و صلح و موارد این چنینی سبب شد که جنبش زنان در محاق فرو رود. بنابراین، سال های 1920 تا 1960 را سال های رکود و فترت جنبش زنان در تاریخ این جریان قلمداد کرده اند…(رودگر، 1388: 40) فقط در دهه 1961 بود که جنبش زنان با ظهور موج دوم دو باره تجدید حیات یافت.