تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
حیله های باطنی ها برای جذب پیروانی از مسلمانان
یهودی ها برای انتشار گمراهیشان درصفوف مسلمانان و جذب پیروانی از آنان نُه حیله وضع کردند، براین اساس که برای اجرای حیله های نُه گانه شان به اقتضای شرایط و موقعیت هایی که در مسیر ظالمانه و جنایتکارانه شان با آن برخورد میکنند، تدریجی پیش بروند تا به اسلام ضربه بزنند و عقاید و مبانی و قوانین را در دید افراد ساده لوح مسلمان، زشت جلوه دهند و عوام و طمعکاران گناهکار را کم کم به مذاهب منحرف شان ـ که برای آنان هر حرام عقلی و شرعی را مباح می گردانند – بکشانند. در بررسی حیله هایشان فوایدی نهفته که لازم است مسلمانان را از آن آگاه کنیم، تا در برابر نیرنگها و دسیسه هایی که در این زمان به حیله های باطنیهایی که جهان اسلام مدتی در آتشش می سوخت بسیار شبیه است، بیدار باشند.
حیله ی اول: آن را حیله ی تفرس ( با زیرکی و تأمل نگریستن) مینامند. این حيله عبارت است از بررسی و تأمل در شرایط و موقعیت شخصی که برای به شر و فتنه انداختن مورد نظر است. وقتی که ظن غالب دعوتگر باطنی براین شد که فرد مورد نظر اهلیت پذیرش دعوت شیطانی را به هر وسیله یی دارد، آنگاه جهت به دام انداختن او تلاش میکند.
رهبران باطنی ها به دعوتگرانشان اجازه نمی دهند کسی را قبل از این که موقعیتش به دقت بررسی نشده و امکان پذیرشش را مشاهده نکرده اند دعوت کنند و با تعبیری رمز آمیز در آن باره می گویند: بپرهیز از این که بذر در شوره زار بپاشی. شرط میکنند که دعوتگران شان باید از حدس قوی برخوردار باشند و تیزهوش باشند که بتوانند به سرعت اشیا را تغییر دهند و ظواهر را به باطن برگردانند و در قبول نظریه ی کسی که می خواهند، به دامش اندازند، انعطاف پذیر باشند سپس با او حرکت کنند تا او را از عقایدش به هدفی به آن سمت سوقش میدهند منحرف سازند. دعوتگرانشان را توجیه میکنند که هر کس را به یک شیوه و روش دعوت نکنند، بلکه لازم است حالت های روانی و میل فطری اش را بررسی کنند، پس اگر علاقمند به دنیاست، برغرق شدن در آن و بهره گرفتن از لذتهایش برانگیزند و برای او بیان کنند که تنها راه عاقلانه همین است و غیر از آن حماقت میکند، اگر علاقمند به تقوا و عبادت است، او را برآن تشجیع کنند، سپس تدریجی او را به ترک عبادت و دورانداختن ترس و خشیت از خدا وادار کنند و او را این گونه بفریبند.