نویسنده: محبوبی
فصل ششم: فمینیزم
۱۰. نقد و نظر
د. نیروی کار ارزان
زنان فهیم و دانا به نیکی در می یابند که جداي از مباحث نظري و علمی، نهضت زنان و کشاندن آن ها به خارج از خانه، از جمله سیاست هاي سیاستمداران، سرمایه داران و افرادي است که فقط بهظاهر زن توجه دارند، نه به انسان بودن و جنبه روحی او. اینان نه اینکه افرادي عدالت خواه، ظلم ستیز، اهل حق و انصاف باشند یا دغدغه احقاق حقوق واقعی و از دست رفته مظلومان را داشته باشند و غم و غصه محرومان، خواب از چشمشان ربوده باشد، بلکه نیروي کار ارزان، بی سروصدا و پرحوصله، می خواهند و پست هاي سطح پایین و کارهایی مانند کار خانه را به زن می سپارند (همان، 82).
ه. تقابل زن و مرد
یکی از پیامدهاي سوء اندیشه فمینیستی، تقابل زن و مرد است. درحالیکه دو جنس مرد و زن، مکمل یکدیگر و نیازمند یکدیگرند، بهجای دامنزدن به تنش و خشونت بین آنان و تأکید بر نگاه مردسالار یا زنسالار، باید روابطی سالم و متناسب با ساختار وجودي آن ها و نیاز خانواده و جامعه برقرار کرد. فمینیزم بهجای اینکه عامل اصلی تبعیض ها یعنی، صفات ضد اخلاقی و جهل را هدف قرار دهد، نشانی دیگری به بشر داده است (زیبایی نژاد و سبحانی، 1381: 129). اسلام از اساس با این نوع نگاه به زن و مرد مخالف است و آن دو را مکمل و پوشاننده هم می داند و اگر مانعی در این مسیر باشد، سعی در برداشتن آن می کند.
قابل به ذکر است که ادبیات دینی، برخلاف ادبیات فمینیستی تناسب محور است، نه تشابه محور؛ یعنی زن و مرد در انسان بودن با هم برابر، هر دو خلیفه خدا و داراي قابلیت رسیدن به کمال و سعادت اند، ولی خداوند به فضل و کرم و حکمت بالغه خود، این دو موجود را با استعدادهاي مختلف آفریده است. اگر زن نیز مثل مرد بود، پیوند خانوادگی شکل نمی گرفت و محبت و مهربانی برقرار نمی شد. ما نیازمند دو قطب غیر همنامیم که همدیگر را جذب کنند؛ یعنی اگر انتظارهاي زن و مرد مشابه هم گردد، اختلاف زا می شود. بر این اساس، در اندیشه دینی ما، خداوند زن و مرد را به گونه اي آفریده است که با وجود برابري در انسان بودن و مورد عنایت خداوند بودن، اولاً تفاوت هاي تکوینی دارند و ثانیاً در انتظارات از این ها تفاوت وجود دارد؛ یعنی انتظاراتي که خداوند از مرد دارد، از زن ندارد و بالعکس.
متناسب با انتظار خداوند از زن و مرد، ارزش هاي زنانه و مردانه متفاوت است؛ یعنی بخشی از ارزش ها بر اساس جنسیت است و با برابري ارزش هاي انسانی براي زن و مرد منافاتی ندارد. تقسیم وظایف زن و مرد مسئله اي است که دین بر آن تأکید می کند و ما نباید به سمت تساوي برویم؛ زیرا به ضرر زن، مرد و جامعه است. فمینیزم، بحث حضور اجتماعی زنان را به حضور فیزیکی آن ها در اجتماع و نیز به اشتغال منحصر کرده است، ولی مهم ترین مظهر مشارکت اجتماعی در فرآیند توسعه در جوامع انسانی را که توسعه انسانی و به اصطلاح، انسان سازي است، فراموش کرده است.