تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
بررسی مختصر یهود در قرآن
ادامه:
همچنین خداوند متعال در سورهی آل عمران فرمود:
«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِماً ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّنَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»
«و از اهل کتاب کسیست که اگر او را بر مال فراوانی امین شماری آن را به تو برمیگرداند، و از آنان کسیست که اگر او را بر دیناری امین شماری، آن را به تو برنمیگرداند مگر آن که دائماً بر (سر] وی به پا ایستی. این بدان سبب است، که آنان [به پندار خود] گفتند: «درمورد کسانی که کتاب آسمانی ندارند بر زیان ما راهی نیست.» و بر خدا دروغ میبندند، با این که خودشان [هم] میدانند.»
صاحبان این مقوله همان یهودیانی هستند که مردم را به دو گروه تقسیم میکنند:
الف. يهود.
ب. گوییم، که شامل امتهای غیر از نژاد یهودی هستند و معتقدند که فقط برای یهودی حلال است مال غیر یهودی را به ناروا بخورد، در نتیجه بدین وسیله بر خدا دروغ میبندند و برای این که حرص و طمع مفرط و غریزهی مال پرستی خود را ارضا کنند، مال جمع نموده و از دیگران منع میکنند.