تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
بررسی مختصر یهود در قرآن
ادامه:
۱۹. یکی دیگر از صفات یهود آن است که تا روز قیامت دشمنی و کینه در بینشان پابرجاست و هرگاه به خاطر مصلحتی گردهم آیند، این طور به نظر میرسد که باهم متحدند؛ در حالیکه دلهایشان پراکنده و گوناگون است. دشمنی و کینهی موجود در بین آنان، نتیجهی خودخواهیهای افراط گرایانه و حسادت بدشان و عقوبت خداوندیست. خداوند متعال در سورهی مائده فرمود:
«فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَآءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ»
«و تا روز قیامت میانشان کینه و دشمنی افکندیم.»
همچنین در سورهی حشر دربارهی آنان فرمود:
«بَأْسُهُم بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعقِلُونَ»
«جنگشان میان خودشان سخت است، آنان را متحد میپنداری [ولی] دلهایشان پراکنده است، زیرا آنان مردمانیاند که نمیاندیشند.»