توحید؛ جانمایه‌ی تمدن اسلامی

تألیف: اسماعیل راجی الفاروقی
توحید؛ به عنوان نخستین پایه در زیبایی شناسی

توحید بیانگر آن است که الوهیت از مجال طبیعت، به طور کامل دور است. به طوری که همه‌ی آنچه که در آفرینش وجود دارد، یا جزء آن استِ، مخلوق است، فراتر از خود نیست و تابع قوانین مکان و زمان است. در طبیعت، چیزی وجود ندارد که خدا، یا از طريق صفات خود به هر معنا، الهی باشد؛ به ویژه به معنای وجودی ای که توحید، به عنوان جوهر وحدانیت خداوند، آن را انکار می‌کند. خداوند نیز به طور مطلق، غیر از آفرینش و غیر طبیعت است. بنابراین خداوند، والا و والای یگانه است.
توحید همچنین بیان می‌کند که هیچ چیزی شبیه خداوند وجود ندارد. به همین خاطر، در آفرینش چیزی وجود ندارد که امکان داشته باشد، شبیه، یا نماد خداوند باشد. هیچ یک از اشیاء نیز نمی‌تواند، تجسم خداوند باشد؛ چرا که خداوند، بر اساس تعریف، بسی دور از تجسّم است. زیرا خداوند آن است که هیچ گونه ابداع زیبایی شناسی، در هر سطحی، نمی‌تواند او را مجسم سازد.