تألیف: اسماعیل راجی الفاروقی
توحید؛ به عنوان نخستین پایه در زیبایی شناسی
ادامه:
هنر، یعنی وارد کردن عنصری غیر از طبیعت، در طبیعت، ودادن شکلی قابل مشاهده و متناسب، به آن عنصر.
همان گونه که پیشتر وصف و تحلیل شد، فرضِ هنر، ضرورتاً ایجاد یک شیء در طیبعت که جزء طبیعت نیست. اما آنچه که جزء طبیعت نیست، بخش والا است و امکان ندارد که این وصف بر امر غیر الهی، منطبق گردد. همچنین از آنجا که جوهر بدئیای که موضوع ذوق زیبایی شناختی است، موصوف به قاعدهمندی و زیبایی است، عواطف انسان به صورتی خاص از آنها متأثر میگردد. به همین خاطر، مردم زیبا را دوست دارند و تحت تأثیر حکم آن قرار میگیرند. در جایی هم که مردم امر زیبا را در طبیعت ببینند، عنصر بدئی فراتر از طبیعت، در حالت بشری به درجهی والایی ارتقا مییابد.