تألیف: دوکتور عبدالباقی حقانی
فصل اول: خلافت و سیاست اسلامی
ادامه:
عقیده در اسلام عبارت از بنیاد و تهداب دین است. اما در اینجا به این معنی و مفهوم نیست که گویا عقیده فقط یگانه انگیزه تصوراتی و یا روحانی باشد؛ یا به تعبیر دیگر اینکه عقیده طرز العمل جداگانه از سیاست و اخلاق تصور گردد، مانند اینکه همین معنی و تعبیر یکی از ویژهگیهای شرایع قدیم آسمانی سابق و دیگر میباشد و اگر بطور آشکاراتر بگوییم، اینکه عقیده در شریعت اسلام مانند شرایع آسمانی پیشین و دیگر – چون یک اصل دینی – حیثیت جداگانه از سیاست را ندارد، بلکه عقیده مانند حلقهی است که تعلق و رابطه میان دین و سیاست را استوار و محکم میسازد، یعنی عقیده در شریعت اسلام عبارت از ارتباط و پیوند ناگسستنی میان دین و سیاست است. پس عقیده میان دین ودنیا و دنیا و آخرت، حيثيت حلقهی نهایت محکمی را داراست؛ یا به عبارت دیگر اینکه عقیده تنها مبدأ روحانی نمیباشد که تهی از سیاست، فقط و فقط رابطهٔ فاقد عمل میان دین و آخرت باشد. همهی فعالیتهای انسانی بطور عمومی و هر فعالیت سیاسی بشکل خصوصی، از مفاهیم عقیده اسلام منبع میگیرد.