نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: افغانستان و کمونیسم
رهبران کمونیست در افغانستان
ببرک کارمل
ببرک کارمل فرزند جنرال محمد حسین، در تاریخ 16 جدی 1316 هجری شمسی در جنوب کابل در روستایی کمری به دنیا آمد. وی دروس ابتدایی را در کابل در مکتب آلمانیزبان امانی سپری کرد و سپس در سال 1947م وارد پوهنحی حقوق و علوم سیاسی پوهنتون کابل شد. پدرش، جنرال محمد حسین در نظام شاهی و همچنین دوران داود خان، در بستهای نظامی خدمت کرده است. کارمل نخستین فعالیتهای سیاسیاش را از دوران محصلی در پوهنتون کابل آغاز کرد و در مدتی کوتاه رهبر جریانی چپگرای دانشجویی، معروف به «جوانان بیدار» انتخاب گردید.
وی به دلیل انجام فعالیتهای چپگرایانه و ضد دولتی در تاریخ 1334 هجری شمسی راهی زندان شد و پس گذراندن یک سال حبس از زندان آزاد گردیده، به استخدام وزارت پلان دولت ظاهر شاه درآمد. وی در تاریخ 11 جدی 1343، با گروهی از همفکران خود، با استفاده از فضای نسبتاً آرام و آزادی که در دههی چهل هجری شمسی (دههی دموکراسی افغانستان) ایجاد شده بود، در جلسهی پنهانی در خانهی شخصی نورمحمد ترهکی، در منطقهی کارته چهار کابل، دست به تأسیس حزب دموکراتیک خلق افغانستان زد. در این جلسه که حدود 27 نفر از اعضای حزب در این کنگره حضور داشتند و در این جلسه اساسنامهی حزب دموکراتیک خلق به تصویب رسید و 18 نفر از اعضای حزب بهعنوان اعضای «پلینوم» (کنگره) حزب انتخاب گردیدند. اگر چه ترهکی در این جلسه به صفت رهبر حزب انتخاب شد، اما ببرک کارمل بهعنوان مهمترین نظریهپرداز حزب شناخته میشد.