نویسنده: محبوبی
فصل سوم: وضعیت اسفناک زندانیان
روایاتی تکاندهنده از جهنم گوانتانامو
روایت غمانگیز ملاعبدالسلام ضعیف
ادامه
ضعیف، زندانیان را ناتوانترین طبقهی دنیا و زندانیان گوانتانامو را ناتوانترین انسانها قلمداد میکند که از هیچ حق و حقوق انسانی برخوردار نیستند و به شیوههای غیرانسانی شکنجه و نگهداری میشوند؛ اما با این وجود زندانیان مسلمان به عقیده و باور دینیشان پایبند بوده، ارزشهای اسلامی را ارج مینهند و اهانت به قرآن کریم آنها به اعتصاب و داد و فریاد وامیدارد: «زندانیان در دنیا ناتوانترین طبقهاند و اختیاری ندارند؛ اما زندانیان گروگان دست آمریکاییها، ناتوانترین انسانها هستند و از حقوق بشر بیبهرهاند و در محیطی کاملاً غیرانسانی نگهداری میشوند. اما با همه مشکلات، قرآن برای آنان بالاترین ارزشها را داشت. آنها در راه قرآن حاضر به کشته شدن و زخمی شدن بودن و بهخاطر قرآن گرسنگی و تشنگی را تحمل میکردند» (همان، 98).
به روایت ضعیف، آمریکاییها که میدانستند قرآن کریم نزد مسلمانان مقدس است، به وسیلهی آن زندانیان مسلمان را تعذیب و شکنجهی روحی و روانی میکردند. ازاینجهت زندانیان خواهان جمعآوری قرآن کریم از کمپها شدند که این درخواستشان نیز پذیرفته نشد: «آمریکاییها از قرآن کریم بهعنوان یک وسیله عذاب و شکنجه استفاده میکردند و زندانیان هم همیشه در دفاع از آن حاضر به پذیرفتن هر گونه مشکل بودند که آمریکاییها بهصورت دلخواه برایشان انتخاب میکردند. دد منشان آمریکایی زمانی که میخواستند زندانیان را شکنجه روانی بدهند، از قرآن استفاده میکردند و بعد هم گناه بی اطاعتی از اصول زندان را بر زندانیان میانداختند. ما میدانستیم که قرآن در این زندان برای شکنجه روحی ما بکار گرفته میشود؛ اما در برابر این اقدام آنان قادر به هیچ کاری نبودیم. این درخواست ما بود که باید در کمپ قرآن مجید نباشد و باید همه قرآنها از کمپ جمعآوری گردند. اما با این پیشنهاد هم مواجه به مشکلات شدیم. زمانی که از گرفتن قرآن مجید خودداری میکردیم، مجازات میشدیم و اگر با خود نگه میداشتیم، از محافظت آن در برابر رویه توهینآمیز وحشیهای آمریکایی ناتوان بودیم. در هر دو حالت مواجه به مشکل بودیم. میتوانم بگویم که هشتاد درصد از مجموع مشکلات زندانیان در گوانتانامو از [اهانت به] قرآن مجید بود و بیست درصد از سایر مسایل. ما به عوض قرآن مجید خواهان سایر کتب مذهبی شدیم؛ اما آنها رد کردند و فقط اجازه دادند قرآن با خود داشته باشیم و بس» (همان، 99).