نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: مداخلات بیگانه در طرح تجزیه افغانستان
شرایط موجود برای تجزیه
ترسیم خطوط تجزیه کشور
در آن زمان چنین سؤال مطرح بود که تقسیم افغانستان باید به چه شکلی انجام شود؟
مهمترین تغییر، ترسیم یک مرز سخت بین پشتونستان شمالی جدید و یک کنفدراسیون آسیای مرکزی جدید است. پشتونستان شمالی، یک سرزمین اختصاصی برای پشتونها خواهد بود که بین کنفدراسیون آسیای مرکزی و شمال پاکستان قرار میگیرد؛ چیزی شبیه بهقرار گرفتن مغولستان بین روسیه و چین. کنفدراسیون آسیای مرکزی نیز در ولایات نورستان و نیمروز با پاکستان همسایه بوده و مانند یک هلال بزرگ، همسایه جدید خود را در جنوب شرق دور خواهد زد. دولت پشتونها که مقر حکمرانی آن احتمالا قندهار خواهد بود، به دغدغههای داخلی و خارجی رسیدگی خواهد کرد. در همین حال، کنفدراسیون آسیای مرکزی که احتمالا در قالب یک اتحادیه عمل میکند، به جوامع قومی مختلف اجازه میدهد تا به مسائل داخلی خود رسیدگی کنند؛ ضمن اینکه میتواند از یکی از شهرها و در چارچوب یک دولت فدرال، درباره مسائل مربوط به حوزه امنیت ملی نیز همکاری داشته باشد. این شهر میتواند یکی از شهرهای موجود مثل کابل، مزارشریف یا هرات باشد یا اینکه شهری باشد که بهعنوان پایتخت ایجاد شده است.
این تصور بهاصطلاح سیاسیون روشنفکر تجزیهطلب بود که کشور خود را کودکانه میخواستند به شمال و جنوب تقسیم کنند. درد و آلام این ادعا را بهخوبی درک نمیکردند. آنان تجزیه هند را ندیده بودند که از شمال آن پاکستان کنونی زاده شد و باعث مرگ یک میلیون و آوارگی بیست میلیون انسان مظلوم کشت. تجزیه در ذهن این سادهدلان سبکمغز به این آسانی میسر بود. امریکا با دانستن خطرات احتمالی آن جرئت نکرد این وطن را به دوباره تقسیم کند.