نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: عوامل روی آوردن افغان ها به مسیحیت
1- فقر اقتصادی
بدون تردید در عصر جمهوریت، فقر اقتصادی، اساسیترین عامل در روی آوردن افغانها به مسیحیت بوده است. نابسامانی، ناامنی و فساد اداری در عصر جمهوریت کشور را به بحران فقر مواجه کرده بود؛ چنان که در گوشه و کنار این سرزمین فقر بیداد میکرد و فقیر همیشه تحقیر میشد. این عامل زمینه مهاجرت میلیونها افغان را به بلوک غرب فراهم آورده بود و همین عامل سبب شد که برخی از جوانان فریب تنصیریهای مسیحی را که در یک دست آیین تحریفشده مسیحیت و در دست دیگر پول و مواعید رنگارنگ داشتند، بخورند. تنصیریهای مسیحی چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور، همواره با استفاده از دریچه به گمراه کردن مسلمانان پرداختهاند.
با وجود کمکهای میلیارد دالری کشورهای خارجی بر افغانستان، سایهی شوم فقر چنان بر افغانستان گسترش یافته بود که در طی بیست سال نظام جمهوریت چندین مورد فروش اطفال، کودکان نوزاد و حتی دختران میانسال به ثبت رسیده است که والدینشان دلیل فروش را فقر عنوان نمودهاند و گفتهاند: یکی از فرزندان خود را میفروشیم تا شکم گرسنهی دیگران را سیر نماییم و از تلفشدن آنها جلوگیری کنیم. افغانستان در بیست سال جمهوریت در گیر چنین وضعیتی بود و فرصتطلبان مسیحی با استفادهی سوء از وضعیت نابسامان مردم، با اهدای مبالغ هنگفتی دالر، آنها را به بیراهه هدایت میکردند. باید اذعان نمود که اگر چه روی آوردن جوانان به مسیحیت اسباب و عوامل متعددی دارد، اما فقر و بیچارگی مهمترین عاملی است که مردم را به پرتگاه هلاکت میاندازد و موفقیتی که تنصیریهای مسیحی از این دریچه کسب نمودهاند، از هیچ راه دیگری به دست نیاوردهاند.
ترویج گمراهی
