ترویج گمراهی

نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: عوامل روی آوردن افغان ها به مسیحیت
3- قبولی اقامت مهاجرین
از آنجایی که شرایط اقتصادی و وضعیت امنیتی کشور در دوره بیست‌ساله اشغال، بر وفق مراد نبود، جمعیت انبوهی از افغانان، ناخواسته مجبور به مهاجرت و ترک خانه و کاشانه‌ی خود گردیدند. دومین منفذ مؤثری که مسیحیت آن را به طور قطعی پیگیری نموده است و به‌عنوان یک عامل مهم در گرویدن مسلمانان به مسیحیت شناخته می‌شود، قبول شدن پناهندگی مهاجرین بوده است.
در گذشته مردم افغانستان با ایمان و اعتقاد به اینکه هم‌زمان با ظهور دین مقدس اسلام، آیین آسمانی مسیحیت منسوخ گردیده است، هیچ یک از مسلمانان به مسیحیت روی نیاورده‌اند، اما با در نظر داشت شرایط مردم افغانستان در عصر بیست‌ساله جمهوریت که بیشتر در آتش جنگ و فقر اقتصادی می‌سوختند، مبلغین مسیحی تلاش کردند تا از مجبوریت تعدادی از مردم بخصوص قشر جوان سوءاستفاده نموده، آن‌ها را به مسیحت تشویق و ترغیب نمایند. تنصیری‌ها در نصرانی نمودن جوانان این سرزمین ترفند‌های مختلفی را بکار بردند. اعطای پناهندگی یا قبولی اقامت مهاجرین یکی از تأثیرگذارترین ترفندها و دستاویزهای است که مبلغان مسیحی در جهت گسترش آیین مسیحیت آن را با خود داشتند. تنصیری‌ها به جوانان خام ذهن این وعده را می‌دادند که بعد از مسیحی شدن می‌توانند در کشورهای غربی به‌راحتی پناهندگی به دست آورند. این وعده‌های خیالی و شاید واقعی باعث گردیده بود که عده‌ی از افراد جاهل و خام ذهن، دین خود را بفروشند و جان خود را به خطر انداخته، با تحمل سختی‌ها خود را به کشورهای غربی برسانند. چه‌بسا افرادی که هیچ‌گاه به مقصد نرسیدند و در آب‌های یونان و استرالیا غرق شدند و در دنیا و آخرت زیان‌بار گردیدند. ناگفته نباید گذاشت که ترویج گمراهی و دعوت به مسیحیت، توسط کشیش‌ها و تنصیری‌های مسیحی، فقط به قبل از گرفتن اقامت یا پناهندگی خلاصه نمی‌شود، بلکه در طول مدت زندگی در غرب، این ترویج گمراهی ادامه دارد و همواره تلاش می-کنند تا شخص مسلمان و فرزندان او را در اسارت گمراهی داشته باشند و نگذارند که به اسلام و مسلمانی نزدیک شوند.