فهرست بستن

اصلاح قلب‌ها

تالیف: عمروخالد
ترتیب‌کننده: عاطف
موضوع:مفهوم توبه
توبه به چه معناست؟
توبه یعنی بازگشت و رجوع، یعنی ترس قلبی که تو را به بازگشت به سوی خداوند وادارد.
توبه با علم و آگاهی آغاز می‌شود. تو از گناهت مطلع و باخبری، مقام و منزلت خداوند را نیز می‌دانی و این امر ترسی را در قلبت ایجاد می‌کند و این ترس تو را به عملی وا‌می‌دارد که همان اراده به توبه و تحقق آن است.
توبه‌کننده به درگاه خدا چه کسی است؟ توبه‌کننده به درگاه خدا بیمناک، پشیمان، بازگشت‌کننده و مراجعه‌کننده است. همه‌ی گناهان و معصیت‌ها را رها کرده و با تمام وجود به سوی تو بازمی‌گردیم ای پروردگار! پس گناهی که بیست سال آن را انجام می‌دادم، امروز به خاطر تو آن را رها خواهم کرد، به خاطر عشق و محبت تو ای خداوند مهربان، به خاطر اطاعت از تو ای پروردگار! توبه این است: ترک معصیت و بازگشت به سوی پروردگار عالمیان! بعضی از مردم گمان می‌کنند که کلمه‌ی توبه‌کننده فقط منحصر به کسی است که…
باید از این سرآغاز، شروع کنید.
باید ببینی رابطه‌ات با خداوند چگونه است، چقدر در حق خداوند کوتاهی می‌کنی. وقتی که پس از همه‌ی این‌ها به تو می‌گویم باید توبه کنی، قلبت به درد آید و بسوزد، در حالی که زبان حالت گوید: «باید توبه کنم، من می‌خواهم توبه کنم.» شما را نشان می‌دهم که هر کس بیاید، با هم ببینیم که چه می‌کنیم، سپس به چه باید بکند. از این پس اگر گفتیم باید توبه کنیم، باید بدانیم که چرا توبه می‌کنیم. برادرانم! ما به خاطر گناهان کبیره توبه می‌کنیم. من مرتکب گناه کبیره می‌شوم؟ پناه بر خدا، امکان ندارد که من مرتکب گناهان کبیره شوم! نه! تو گناه کبیره انجام می‌دهی. مثل چه چیزی؟ آیا به تأخیر انداختن نماز گناه کبیره نیست؟! مگر جمع کردن نمازها با یکدیگر گناه کبیره نیست؟! پس کسی که نماز ظهر را در عصر و عصر را وقت مغرب و مغرب را وقت عشا می‌خواند و هر روز نماز صبح را پس از طلوع خورشید می‌خواند، آیا این‌ها گناه کبیره نیست؟ با استناد به نص حدیث رسول‌الله صلى‌الله عليه و سلم این کار گناه کبیره است، آنجا که می‌فرماید:
«مَن جَمَعَ بَين الصَّلاتَينِ مِن غَيرِ عُذرٍ فَقَد أَنِّي بَابًا مِن أبواب الكبائر.»
کسی که بدون هیچ عذری دو نماز را با هم جمع کند، به یکی از دروازه‌های گناهان کبیره رسیده است.
در لفظ دیگری آمده است:
«مَن جَمعَ صَلاتَينِ مِن غَيرِ عُذْرٍ…»
عده‌ای مرتکب گناهی کبیره می‌گردند که بازگشت از آن لازم و ضروری است. این‌گونه می‌اندیشند، پس می‌پرسند: چرا توبه کنم؟ من که گناه کبیره‌ای انجام نداده‌ام تا توبه کنم! وقتی مرتکب گناه کبیره شوم، توبه خواهم کرد؟ بعضی دیگر می‌پرسند: چرا توبه می‌کنیم؟ ما که در عمرمان کار حرامی نکرده‌ایم؟!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *