فصل چهارم: آموزش در نظام جمهوریت
ادامهی دوره معارف
نصاب تعلیمی نامناسب
یکی از کاستیها و چالشهای بنیادی نظام آموزشی کشور در دوران جمهوریت، نصاب تعلیمی و تحصیلی نامناسب بوده است. در کتب درسی معارف شرایط سنی و ذهنی شاگردان بهخوبی رعایت نشده است. دورههای رشد ذهنی کودکان مراحل مختلفی را میگذراند و هر مرحله ویژگیهای مخصوص به خود را دارد که باید بر اساس آن سازوکار برنامههای درسی از نگاه کیفی و کمی و محتوایی ارائه شود تا جریان تحصیل و یادگیری بهبود یابد. ازاینرو لازم است دستاندرکاران امور تربیتی و مسئولان تهیه و تدوین کتب درسی و مربیان از دانش روانشناسی و علوم تربیتی و مهارتهای لازم برخوردار باشند و از مراحل رشد فیزیکی، شناختی، عقلانی، عاطفی و اخلاقی کودکان، نوجوانان و جوانان بهخوبی آگاه باشند و بر اساس شرایط سنی آنها کیفیت و کمیت مواد درسی را تنظیم نمایند که متأسفانه در دوران جمهوریت در نظام آموزشی کشور این مراحل اصلاً رعایت نشده است. کتابهای درسی معارف آن روزگار همگام با رشد سنی و فکری شاگردان تدوین نشده است و سرشار است از تصاویر و محتوای نامناسب. اغلب کتابهای معارف دورهی لیسه، بیشترین توجهشان روی موضوعاتی است که با فرهنگ و ارزشهای اسلامی همخوانی ندارد. موضوعاتی مانند: حقوق بشر جهانی، حق آزادی، دموکراسی، مؤسسات خارجی، هنر موسیقی (فرهنگ صنف دهم، درس یازدهم: به گونهی مفصل در مورد موسیقی، آلات موسیقی هنرمندان موسیقی، شیوهی اجرای موسیقی و… بحث نموده است) و در مقابل جایگاه تربیت دینی در این نظام آموزشی کمرنگ است. اگر چه عنوان تربیت در نصاب تعلیمی آمده و مضامین دینی در متون درسی چه در مقطع ابتدایی و چه عالی وجود داشته، اما کافی نبوده است؛ زیرا مفاهیم و سازوکارهای که بتواند همزمان با تعلیم، تربیت را در ضمیر شاگردان نهادینه نماید و پاسخگوی شبهات و سؤالات آنان باشد، در مفاهیم آموزشی دورهی جمهوریت مشاهده نمیشود.
ادامه دارد…