نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: نبود برنامه منظم برای احیاء فرهنگ افغانی
ادامه
مطبوعات کشور از نگاه کیفی و کمی با مطبوعات جهان و حتی کشورهای همجوار قابل مقایسه نبوده و نیستند. گذشته از این مطبوعات افغانستان دیرتر از دیگران وارد صحنه شد و عمر آن از عصر امیر شیر علی خان فراتر نمیرود، پس از تولد نیز همواره معلول و معیوب بوده که بدون عصای دیگران مخصوصاً ایران و یا دیدگاههای غربی وارد شده از ایران قادر به حرکت نبوده است و به طور کلی اصلاحات و نوگراییها با تکیه بر طرح و فکر دیگران صورت گرفته اند و مطبوعات نیز مستثنی از این امر نبوده اند.
طی سالهای اخیر جمهوریت برخی رسانههای جمعی که برای گسترش گرایشهای قومی، از جانب سیاسیون وابسته در کشور ایجاد شده بود که هدف نهایی آنها تبارگرایی و نفرت پراکنی نسبت به اقوام مهم کشور بود. اربابان این رسانهها به خوبی میدانستند که دیگر جای پایی در بین مردم ندارند، خواستند عامدانه با ایجاد نفاق و تفرقه بین اقوام، زمینهساز دوام قدرت خود شوند. ایجاد چنین رسانه های با تمویل بیگانگان برای تشدید بحرانها در کشور ما بود. جمهوری ایران نیز از این بازار بیسهم نبوده، افراد و رسانههای قویی مربوط به تفرقه پراکنی و ترویج فرهنگ خود را داشت.
سایه همسایه