تالیف: سید ابوالحسن ندوی
غزوه بنی المصطلق و ماجرای افک
در ماه شعبان سال ششم هجری به رسول اکرم صلیالله علیه و سلم اطلاع رسید که «بنی المصطلق» که شاخه ای از قبیله «خزاعه» هستند علیه مسلمین خود را آماده میکنند. حضرت وقتی این خبر را شنید فوراً به سوی آنها حرکت کرد تعداد زیادی از منافقین نیز در این غزوه شرکت کردند که در رأس آنها «عبدالله بن ابی بن سلول» قرار داشت، شوکت بر مسلمانان بعد از غزوه احزاب به اوج خود رسیده بود پیروزیهای چشمگیری که «احزاب» و «قریش که برای نابودی مسلمانان تجمع کرده بودند نصیب مسلمین شده بود مانند خاری در چشم کفار مکه و یهود و منافقین «مدینه» و مجاور فرو رفته بود. آنها متوجه شدند که دیگر به کثرت نیرو و اسلحه نمیتوانند مسلمانان را در جبهه جنگ مغلوب سازند بنابرین به حربههای مذبوحانه دیگری دست زدند و آن این که سعی داشتند بوسیله برانگیختن فتنههای داخلی و ایجاد درگیری بین مسلمین و احیای حس ملی و قبیله ای و اهانت به مقام شامخ رسول گرامی صلیالله علیه و سلم و ایجاد شک در مسلمین نسبت به رسول الله صلیالله علیه و سلم و اشاعه کذب و افترا در مورد عرض و آبروی آن حضرت و محبوبترین همسر، پیغمبر رضیالله عنها پایههای این جامعه نوپا و نمونه را متزلزل سازند. جامعه ای که هر عضوی از اعضای آن آینه برادرش است جامعه ای که هرگاه فردی از آن در مورد برادرش تهمتی بشنود به خود مینگرد و میبیند که چون خودش از چنین تهمتی بری است. حتماً برادرش نیز پاک است. پس آری در چنین جامعه،ای اگر اعتماد به اهل بیت نبوت سلب شود، مسلماً همه افراد آن نسبت به یکدیگر سوء ظن پیدا خواهند کرد واقعاً این بزرگترین توطئه ای بود، که منافقان آن را تدارک دیده بودند.
نبی رحمت