تالیف: سید ابوالحسن ندوی
غزوهی خیبر
(سال هفتم هجرت)
ادامه:
فرماندهی پیروزمند
رسول اکرم -صلی الله علیه و سلم-به دژهای مستحکم «خیبر» تهاجم آورد و آنها را یکی بعد از دیگری فتح میکرد. نخستین دژی که فتح شد، دژ «ناعِم» بود. بعد بهسوی دژ «قموص» متوجه شد، اما فتح دژ «قموص» بر مسلمانان سخت و دشوار معلوم شد.
نبیِ رحمت، رسول اکرم -صلی الله علیه و سلم-فرمودند: «فردا پرچم جنگ را مردی بهدست خواهد گرفت که خدا و رسولش را دوست دارد و خداوند بهدست وی فتح خواهد کرد.» بزرگان اصحاب با شنیدن این جمله آرزومند شدند؛ هرکسی امیدوار بود که این سعادت و افتخار نصیب او گردد. تا اینکه رسولالله صلى الله عليه وسلم حضرت علی کرمالله وجهه را طلب نمودند. او از ناحیهی چشم شکایت داشت. وقتی به محضر رسول اکرم -صلی الله علیه و سلم-شرفیاب شد، حضرت از لعاب دهان مبارک بر چشمان وی گذاشت و برایش دعا کرد. حضرت علی (رضیاللهعنه) فوراً شفا یافت، گویی اصلاً دردی نداشته بود. حضرت پرچم را به او تحویل دادند.
حضرت علی (رضیاللهعنه) عرض کرد: «یا رسولالله! من با کفار میجنگم تا اینکه آنها مثل ما (مسلمان) شوند.» حضرت فرمودند: «نخست اقدام به جنگ نکن تا اینکه وارد جایگاه آنها شوی، بعد از ورود، آنها را به دین اسلام دعوت نما و آنچه از جانب الله بر آنها لازم است، آنها را باخبر گردان.» باز فرمودند:
«واللهِ لأنْ يَهديَ اللهُ بكَ رجلًا واحدًا خيرٌ لكَ من أن يكونَ لكَ حُمرُ النَّعمِ.»
«قسم بهالله! اگر خداوند بهوسیلهی تو فقط یک نفر را هدایت کند، این برای تو از شترانِ سرخمو بهتر و باارزشتر خواهد بود.»
نبی رحمت
